Πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός:Η Νέα Τάξη θέλει να καταργήσει τα Χριστούγεννα

στον Θεόδωρο ΧΑΤΖΗΓΩΓΟ.
Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2007

αναδημοσίευση από το Παναιτώλιο

Ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών είναι εδώ και λίγες ημέρες ο πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός.
Στις 31 του περασμένου Αυγούστου, μετά από ευδόκιμο καθηγητική θητεία 25 ετών στο Πανεπιστήμιο, ο κοσμαγάπητος παπά-Γιώργης πήρε την σύνταξη του και έχει πλέον αρκετό ελεύθερο χρόνο για τις περίφημες παρεμβάσεις του στα ΜΜΕ που έχουν αφήσει εποχή και συγκεντρώνουν πάντοτε μεγάλη τηλεθέαση.
Τα τελευταία χρόνια, ο 67χρονος πατήρ Με¬ταλληνός έχει την δική του τηλεοπτική εκπομπή, κάθε Τρίτη στις 5.45 μμ. στο κανάλι "High", όπου επί μία ώρα απολαμβάνουμε υψηλής στάθμης μαθήματα Ελληνοορθοδοξίας.
Με την ευκαιρία των Αγίων Ημερών ο "Ελεύθερος Κόσμος" σκέφτηκε ότι ο παπά-Γιώργης είναι το πλέον κατάλληλο πρόσωπο για να μας μιλήσει για τα Χριστούγεννα και τον Αϊ Βασίλη.
Μιλήσαμε μαζί του το απόγευμα της περασμένης Τετάρτης και - όπως πάντα - μας εξέπληξε: Μας αποκάλυψε ότι οι Μασόνοι και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν πολύ μεγαλύτερη δύναμη από τα εκατομμύρια των απλών Ελλήνων που αντιδρούσαν επί μήνες στο βιβλίο Ιστορίας της Μαρίας Ρεπούση χωρίς αποτέλεσμα.
Εκείνοι αλλάζουν με άνεση τα σχολικά βιβλία στην "ζούλα" μέσω του Συνηγόρου του Πολίτη, και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, χωρίς να το πάρει μυρωδιά κανένας δημοσιογράφος!...
Ομολογουμένως, για την συντριπτική πλειοψηφία των αναγνωστών, τα όσα μας λέει ο πατήρ Μεταλληνός συνιστούν είδηση πρώτου μεγέθους, ένα πολύ μεγαλύτερο "θέμα Ρεπούση", που περιέργως έμεινε παντελώς άγνωστο....

Ερώτηση: Πατέρα Γεώργιε, από σας μάθαμε ότι ο Γιαχβέ της Παλαιάς Διαθήκης που έδωσε τις 10 Εντολές στον Μωυσή είναι το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, δηλαδή ο Χριστός πριν σαρκωθεί.
Ωστόσο, ο κοινός μας
Φίλος θεολόγος Νίκος Σωτηρόπουλος είπε προ ημερών στο ‘Blue Sky” ότι Γιαχβέ ονομάζεται επίσης, τόσον ο Θεός-πατήρ, όσον και το Άγιον Πνεύμα..
π. Μεταλληνός: Ο Γιαχβέ της Παλαιάς Διαθήκης, δηλαδή ο Δημιουργός Θεός που διέπει όλη την Ισραηλιτική Ιστορία είναι το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Θεός - Λόγος, δηλαδή ο Χριστός προ της Σαρκώσεώς του. Κι αυτός ο οποίος φανερώνεται στους Προφήτες είναι ο Γιαχβέ - Λόγος.
Υπάρχουν ειδικές μελέτες γι' αυτό το ζήτημα. Ο νυν Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας Φούντας έχει γράψει ειδικά γι' αυτό το θέμα στην Διδακτορική του Διατριβή.

Ερώτηση: Αυτό που λένε οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ότι η Παλαιά Διαθήκη αναφέρει χιλιάδες φορές τον Θεό με το όνομα Γιαχβέ κι εμείς το χουμε κάνει "Κύριος" για να μην σοκάρουμε τον κόσμο, ισχύει;
π. Μεταλληνός:Με την λογική αυτή, θα έπρεπε να επιβάλλουμε και στους Άγγλους το όνομα "Κύριος" για τον Θεό και όχι "God", όπως τον λένε αυτοί. "Γιαχβέ" στα Εβραϊκά είναι ο Κύριος, ο Όν. Είναι το όνομα του Θεού.
Όμως στα ελληνικά δεν λέμε "Γιαχβέ", λέμε "Θεός". Οι ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά χρησιμοποιούν το όνομα "Γιαχβέ" για να ιουδαΐσουν!..

ΠΕΡΙ ΡΩΜΙΩΝ ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΩΝ

Ερώτηση : Μια προβοκατόρικη ερώτηση, πατέρα Γεώργιε: Ένας Αφρικανός μετανάστης που έρχεται στην Ελλάδα και βαφτίζεται Ορθόδοξος, αποκτά αυτομάτως και τον τίτλο του Ρωμιού;
π. Μεταλληνός: Όχι, διότι το όνομα "Ρωμιός" έχει άμεση σχέση με την Εθναρχία, δηλαδή την Κωνσταντινούπολη.

Ερώτηση : Συγγνώμη, εσείς, δεν λέτε διαρκώς ότι Ρωμιός είναι ο Ορθόδοξος κάτοικος των εδαφών της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας;
π. Μεταλληνός: Σύμφωνοι, έμμεσα μπορεί να αποκληθεί "Ρωμιός" ο βαπτισμένος Αφρικανός. Όμως δεν είναι ανάγκη να χρησιμοποιούμε αυτά τα ονόματα.
Επαναλαμβάνω ότι το όνομα "Ρωμιός" δεν είναι εθνικό όνομα, δεν δείχνει την φυλετική καταγωγή.

Ερώτηση : Με την άδεια σας, θα σας πάω σε κάτι που συνέβη κατά την πρόσφατη Δίκη Εβραίων - "Ελεύθερου Κόσμου" - Κώστα Πλεύρη: Οι κύριοι Εβραίοι της Ελλάδος ορκίζοντο σε ένα βιβλίο γραμμένο στα Εβραϊκά και συγχρόνως δήλωσαν στο Δικαστήριο πως δεν γνωρίζουν Εβραϊκά.
Άρα, λοιπόν, σε τι ορκιζόντουσαν;
π. Μεταλληνός: Όπως φαίνεται, για τους Εβραίους της Ελλάδος Ανώτατη Πνευματική Αρχή είναι το Ισραήλ και ο Εβραϊσμός.
Απ' αυτό που μου είπατε, φαίνεται ότι το Ισραήλ είναι και η Ανώτατη Πολιτική τους Αρχή.

Ερώτηση : Επίσης από την Δίκη προέκυψε ότι τα Ιερά Βιβλία του Εβραϊσμού δεν κυκλοφορούν ελεύθερα για τους μη Εβραίους.
Για παράδειγμα, οι Εβραίοι Μάρτυρες έλεγαν ότι το Ταλμούδ δεν κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία, άρα πώς μπορεί ο κ. Πλεύρης να μας λέει στο βιβλίο του τι γράφει το Ταλμούδ;
π. Μεταλληνός: Δεν είμαι ειδικός Παλαιοδιαθήκολόγος, αλλά απ' ότι ξέρω όλα όσα αναφέρονται στα Βιβλία των Εβραίων είναι επιστημονικώς γνωστά. Πιστεύω, όμως, ότι δεν κυκλοφορούν στο εμπόριο. Αν, λοιπόν, είναι αθώο το Ταλμούδ, ας μας δώσουν την μετάφραση του για να μπορούμε κι εμείς να την χρησιμοποιούμε.


ΜΑΣΟΝΟΙ ΚΑΙ ΙΕΧΩΒΑΔΕΣ

Ερώτηση : Μιας και το φέρε ο λόγος: Όπως αποκάλυψε ο "Ορθόδοξος Τύπος" της 21 ης Δεκεμβρίου, οι Ιεχωβάδες ανάγκασαν (μέσω του "Συνηγόρου του Πολίτη") το Υπουργείο Παιδείας να αλλάξει το βιβλίο Θρησκευτικών της Α 'Λυκείου, διότι τους συκοφαντούσε και αποκάλυπτε την εβραϊκή τους προέλευση.
Ξέρετε κάτι παραπάνω γι' αυτό το θέμα;
π. Μεταλληνός: Κατά τραγική σύμπτωση, ένας έκτων συγγραφέων του βιβλίου αυτού είμαι κι εγώ, αν και δεν αναφέρεται το όνομα μου.
Πράγματι, το βιβλίο έγινε αγνώριστο. Αλλιώς το καταθέσαμε εμείς κι αλλιώς μας το κατέστρεψε το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο για να ικανοποιήσει τους Μασόνους και τους Μάρτυρες του Ιεχωβά!
Αυτό που θα σας πω, πρέπει να το γράψετε: Πριν από 10 περίπου χρόνια, μας ανέθεσαν με τον κ. Γεώργιο Φίλια, καθηγητή της Λειτουργικής στην Θεολογική Σχολή, να γράψουμε το βιβλίο Θρησκευτικών της Α' Λυκείου που μιλεί περί Πίστεως και Λατρείας.
Την χρονιά που μας ανέθεσαν το βιβλίο, είχαν μεταφέρει τα θρησκειολογικά θέμα¬τα της Β' Λυκείου εις το βιβλίο της Α' Λυκείου. Έτσι ήμασταν υποχρεωμένοι εμείς να γράψου¬με περί Μασονίας, περί Μαρτύρων του Ιεχωβά και ούτω καθ' εξής.
Κατά σύμπτωση, και τα δύο αυτά θέματα ανετέθησαν στον παπα - Γιώργη Μεταλληνό να τα γράψει.
Οι Μασόνοι ήγειραν αντιρρήσεις για όσα έγραψα γι' αυτούς, μολονότι δεν ήμουν επιθετικός. Ανέλυα τις κατά καιρούς εγκυκλίους της Ιεράς Συνόδου περί Μασονίας. Πήγα και μίλησα μα¬ζί τους.
Απεκαλύφθη ότι κάποια πρόσωπα από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο ήσαν μασόνοι και το διεκήρυτταν. Αναγκάστηκα να τους πω το εξής: Δώστε μας εσείς οι Μασόνοι τι είστε κι εγώ θα απαντήσω τι πιστεύει για σας η Ορθόδοξος Εκκλησία μας. Οπότε έχουμε στο βιβλίο της Α' Λυκείου την Μασονική άποψη και την Ορθόδοξη άποψη...

Ερώτηση : Κι αφού πέτυχαν οι Μασόνοι να αλλάξουν το βιβλίο των Θρησκευτικών της Α' Λυκείου, πήραν θάρρος και οι Ιεχωβάδες, έτσι;
π. Μεταλληνός: Η παρέμβαση των Μαρτύρων του Ιεχωβά έγινε από πέρυσι. Μας είχαν στείλει ένα έγγραφο σ' εμάς τους συγγραφείς, να επιφέρουμε αλλαγές, διότι εμείς δεν τους θεωρούμε "Χριστιανούς Μάρτυρες του Ιεχωβά", όπως αυτοαποκαλούνται και τους ανεγνώρισε το καλοκαίρι του 2000 το Υπουργείο Παιδείας.
Διότι πιστεύουμε ότι η πίστη τους συνιστά πλήρη Αναίρεση του Χριστιανισμού, δεν είναι Χριστιανοί οι άνθρωποι. Άλλαξαν, λοιπόν, όσα γράφαμε στο βιβλίο περί Μαρτύρων του Ιεχωβά, χωρίς καν να ερωτηθούμε!...
Κανονικά θα έπρεπε να γίνει ότι συνέβη και στην περίπτωση των Μασόνων: Να μας δώσουν αυτοί ποίοι είναι και να γράψουμε εμείς αυτά που πιστεύει γι' αυτούς η Ορθόδοξος Εκκλησία.

Ερώτηση : Δηλαδή, την Μαρία Ρεπούση την σεβάστηκαν, ενώ εσάς όχι! Πώς έγινε αυτό το πράγμα, πατέρα Μεταλληνέ και γιατί δεν πήρε την δέουσα δημοσιότητα;
π. Μεταλληνός: Σ αυτό δεν μπορώ να σας απαντήσω εγώ, αλλά οι αλλαγές που έγιναν στο βιβλίο είναι μεγάλες. Ευτυχώς, ο "Ορθόδοξος Τύπος", δίνει το προηγούμενο κείμενο και το παρόν κείμενο, οπότε μπορεί να τις αντιληφθεί ο αναγνώστης.

ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Ερώτηση : Το περιοδικό "Ρatria" που κυκλοφορεί έχει ένα αφιέρωμα στις προσπάθειες της Νέας Τάξεως να σταματήσει ο εορτασμός των Χριστουγέννων παγκοσμίως, διότι προσβάλλονται οι μη Χριστιανοί! Πώς το σχολιάζετε αυτό;
π. Μετάλλινος: Εμείς θα πράξουμε αυτό που μας λέει η παράδοση μας και η συνείδηση μας. Κάποιοι ενοχλούνται και με μόνη την αναφορά της λέξεως "Χριστούγεννα", διότι προχωρούμε ολοταχώς στην Πανθρησκεία. Ισοπεδώνονται τα πάντα, πρόκειται για ένα είδος Μασονικής περιεκτικότητος. Ας καταλάβουν κάποιοι πού οδηγεί ο Οικουμενισμός, εννοώ τους δικούς μας...

Ερώτηση : Το περασμένο Σάββατο στο “Alter” ο Κώστας Χαρδαβέλλας έκανε μία εκπομπή για τον 'Αη Βασίλη, συγκρίνοντας τον πραγματικό Μέγα Βασίλειο με τον Santa Claus της Coke Cola, που έχει επιβληθεί παγκοσμίως. Κι όλα τα παιδιά που ήσαν στο στούντιο έλεγαν ότι προτιμούν τον ροδαλό κι αφράτο Santa Claus, αντί του χλωμού και φτωχού Μεγάλου Βασιλείου.
π. Μεταλληνός: Είδα κι εγώ αυτή την εκπομπή. Δυστυχώς, τα παιδιά μας (όπως κι εμείς) έχουν γίνει Φράγκοι! Αφού φραγκέψαμε, αλλιώς βλέπουμε τα πράγματα. Χάθηκε η έννοια της ασκήσεως, της πνευματικότητος και λοιπά. Γι' αυτό θέλουμε έναν καλοζωισμένο και παραχορτασμένο Άγιο Βασίλη.

Ερώτηση : Δηλαδή, το παιχνίδι είναι χαμένο; Ότι και να πείτε εσείς οι κληρικοί η Ελληνική Νεολαία προτιμά την καλοπέραση.
π. Μεταλληνός: Δυστυχώς. Αλλά κι ένας να μείνει, σώζεται η Ορθοδοξία. Και κανένας να μη μείνει ο Χριστός είναι η ένσαρκη Ορθοδοξία.

ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΥΠΟ Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ;

Ερώτηση : Πάντως αιδεσιμολογιώτατε, είναι πρότυπο για τους νέους ο Μέγας Βασίλειος που θα γιορτάσουμε σε λίγες μέρες;
Εσείς ο ίδιος λέτε ότι κατασπατάλησε την τεράστια πατρική περιουσία σε αγαθοεργίες προς τους φτωχούς και τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε πάμφτωχος, με μία χορτόσουπα που του έδινε ο πρώην επιστάτης του πατέρα του...
π. Μεταλληνός: Ο Μέγας Βασίλειος όπως όλοι οι Άγιοι ήταν υπερασκητικός τύπος. Άγιος χωρίς άσκηση δεν υπάρχει. Άσκηση σημαίνει νηστεία, αγρυπνία και προσευχή.
Είδα λίγο από την εκπομπή του κ. Χαρδαβέλλα και δυσαρεστήθηκα. Διότι παρουσίασαν την χειρότερη βυζαντινής τεχνοτροπίας εικόνα του Μεγάλου Βασιλείου, που τον καθιστούσε αποκρουστικό.
Εγώ πιστεύω ότι αυτό ήταν σκόπιμο για να παρουσιαστεί ο Σάντα Κλάους μετά ροδαλά μάγουλα ως πρότυπο. Παρόλα αυτά, κάποια παιδάκια έλεγαν ότι τους αρέσει ο Αη- Βασίλης της παραδόσεως μας. Επομένως, αν παρουσίαζαν έναν ωραίο Μέγα Βασίλειο, γλυκύτατο όπως ήταν, ίσως τα παιδιά να τον προτιμούσαν.
Ο αγώνας ήταν άνισος, διότι ο σκοπός ήταν να προβληθεί ο φράγκικος Άγιος Βασίλης. Εμένα όμως με ενδιαφέρει κάτι άλλο, κύριε Χατζηγώγο: Αν οι Φράγκοι και κάποιοι άλλοι Λαοί κακοποιούν την Ιστορία βάναυσα, εμείς οι Έλληνες που είμαστε οι Πατέρες της Ιστορίας δια του Ηροδότου και του Θουκυδίδου, πρέπει επίσης να την κακοποιούμε;
Εμείς φταίμε που ταυτίσαμε τον Σάντα Κλάους με τον Μέγα Βασίλειο. Ο Ιερός Χρυσόστομος έλεγε: 'Τον εαυτόν μη αδικούντα, ουδείς παραβλάψαι δύναται": Κανείς δεν μπορεί να βλάψει κάποιον, αν ο ίδιος δεν βλάψει τον εαυτό του.
Εμείς είμαστε οι απατεώνες Νεοέλληνες, οι οποίοι κακοποιούμε βάναυσα και απεμπολούμε την Ιστορία μας, δηλαδή τα Όσια και τα Ιερά μας.

Θ.Χ. :Πατέρα Γεώργιε, ευχαριστούμε για όσα μας είπατε και είναι βέβαιον ότι τώρα που πήρατε την σύνταξη σας, θα είσθε ακόμη περισσότερο χρήσιμος για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.
π. Μεταλληνός: Κι εγώ σας ευχαριστώ. Καλή Χρονιά...

Η δομική ανεπάρκεια του ελληνικού πολιτικού συστήματος

Του Kevin Featherstone*

Αναδημοσίευση από την Καθημερινή της 22-2-2009

Η ελληνική κοινή γνώμη εμφανίζεται, για μια ακόμη φορά, απογοητευμένη από την αποτυχία της πολιτικής της ηγεσίας να επιλύσει τα προβλήματα της χώρας. Ο ήρωας του χθες φαίνεται να διαψεύδει τις προσδοκίες. Πολλοί Ελληνες –εθισμένοι στις «προσωπικότητες»– διαβλέπουν ως μοναδική λύση την αντικατάσταση του ηγέτη. Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά...

Κυρίαρχη θέση στον καθημερινό πολιτικό λόγο στην Ελλάδα κατέχει η ασημαντολογία: πρόκειται για ένα είδος διασκέδασης, χωρίς ίχνος ουσίας. Προξενεί αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι ενώ οι πάντες στηλιτεύουν τις αποτυχίες του τάδε ή του δείνα ηγέτη, κανείς, σχεδόν, δεν συζητεί για το τι σημαίνει χρηστή διακυβέρνηση. Αλλωστε, η επιτυχία ενός ηγέτη εξαρτάται από πολλούς παράγοντες: από την προσωπικότητα και την στοχοπροσήλωσή του, αλλά και από τις δομές και τις λειτουργίες της εξουσίας.

Η δομή της εκτελεστικής εξουσίας στην Ελλάδα αποτελεί ένα ιδιαίτερο μείγμα του αμερικανικού, του βρετανικού και του γαλλικού μοντέλου, με τη διαφορά ότι αποφεύγεται προσεκτικά η υιοθέτηση οποιουδήποτε πλεονεκτήματος και από τα τρία. Σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος, ο Ελληνας πρωθυπουργός δεν είναι τίποτε λιγότερο από έναν εκλεγμένο δικτάτορα. Μπορεί να απολύει και να προσλαμβάνει κατά βούληση, να επιλέγει όποιους θέλει, να θεσπίζει επιτροπές και διαδικασίες, να δημιουργεί και να καταργεί υπουργεία. Επιπλέον, ο ρόλος του στο Κυβερνητικό Συμβούλιο (ΚΥΣΥΜ) και στην Κυβερνητική Επιτροπή (ΚΥΕΠ) εξαρτάται de facto από τις εκάστοτε διαθέσεις του.

Ουσιαστικά, όμως, η θέση του πρωθυπουργού αποδυναμώνεται από σημαντικές αντιφάσεις. Η συνταγματική του παντοδυναμία υπονομεύεται από τις ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό και τις αδυναμίες των εποπτικών και ελεγκτικών μηχανισμών που έχει στη διάθεσή του. Το πρωθυπουργικό γραφείο της Ιρλανδίας, μιας χώρας με παρόμοιο πολιτικό σύστημα, αλλά με πληθυσμό υποπολλαπλάσιο εκείνου της Ελλάδας, έχει τριπλάσιο αριθμό υπαλλήλων από όσους το Μέγαρο Μαξίμου.

Οι πρωθυπουργοί στην Ελλάδα ηγούνται ενός γιγαντιαίου κρατικού μηχανισμού, ο οποίος όμως βρίσκεται επί της ουσίας υπό τον πλήρη έλεγχο των υπουργών. Τα υπουργεία συνιστούν τα πιο άρτια προστατευμένα νησιά της ελληνικής επικράτειας. Η οριζόντια συνεργασία μεταξύ τους θεωρείται επικίνδυνη και οποιεσδήποτε κινήσεις προς αυτήν την κατεύθυνση ματαιώνονται. Θεσμικά, δεν υφίσταται κανένας μηχανισμός για την εποπτεία των υπουργείων, παρά τις όποιες προθέσεις των πρωθυπουργών. Στα δε υπουργεία, αν εξαιρέσει κανείς τα κορυφαία, η κατάσταση που επικρατεί είναι χαώδης. Το αποτέλεσμα είναι η αδυναμία εφαρμογής των κυβερνητικών προγραμμάτων. Οι ίδιοι οι υπουργοί προσωπικά δεν έχουν τον έλεγχο του τι συμβαίνει στα υπουργεία τους και εμφανίζονται ελαστικοί απέναντι στη διαφθορά. Πολύ συχνά βρίσκει κανείς στα νομοσχέδια συγκεκαλυμμένες προσωπικές εκδουλεύσεις ή τροπολογίες της τελευταίας στιγμής για τον ίδιο λόγο.

Αναμφίβολα, πολλές ελληνικές κυβερνήσεις έχουν να επιδείξουν αξιόλογες επιτυχίες, για τις οποίες μπορούν να είναι περήφανες. Ιδιάζουσες περιπτώσεις αποφασισμένων και εργασιομανών πρωθυπουργών, υπουργών και συμβούλων, κατάφεραν να ξεπεράσουν τα συστημικά εμπόδια που βρήκαν στον δρόμο τους. Αποτελεσματικοί πρωθυπουργοί ήταν εκείνοι που βρίσκονταν σε συνεχή επικοινωνία με τα υπουργεία τους και έθεταν υψηλές απαιτήσεις. Ενας εθνικός στόχος ή μια κεντρική πολιτική επιλογή έχουν σημαντικές πιθανότητες επιτυχίας όταν γίνονται απόλυτη προτεραιότητα. Οπως έλεγε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, μια ισχυρή προσωπικότητα σε ένα υπουργείο μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Το πρόβλημα της διακυβέρνησης στην Ελλάδα όμως είναι πιο βαθύ. Το σύστημα επαφίεται κυρίως στο φιλότιμο των προσώπων και πολύ λιγότερο στην αποτελεσματικότητα των θεσμών. Δεν υπάρχει μηχανισμός θεσμικής μνήμης για την ομαλή μετάβαση από τη μία κυβέρνηση στην επόμενη. Πιο συγκεκριμένα, διακρίνει κανείς δύο αδύνατα σημεία:

Πρώτον, ο πρωθυπουργός έχει περιορισμένη βοήθεια από εξειδικευμένο προσωπικό. Σε μια κουλτούρα που δίνει έμφαση στην προσωπική εμπιστοσύνη και αφοσίωση, οι πρωθυπουργοί προτιμούν συνήθως να περιστοιχίζονται από κλειστές ομάδες «ημετέρων». Η πρακτική αυτή αγνοεί τους βασικούς κανόνες της κατανομής αρμοδιοτήτων και του μάνατζμεντ για χάρη των προσωπικών σχέσεων.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η δυνατότητα αξιολόγησης των κυβερνητικών πρωτοβουλιών είναι σχεδόν μηδαμινή. Ως εκ τούτου, συνεχίζει να υπερισχύει η άποψη ότι η δουλειά της κυβέρνησης σταματά με την ψήφιση των νόμων. Ανύπαρκτη είναι και η δυνατότητα να διερευνηθούν οι στρατηγικές ανάγκες της χώρας με μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα, εκτός αν συστηθεί σχετική ad hoc επιτροπή σε κάποιον τομέα. Ακόμη και όταν υπάρχουν τέτοιες επιτροπές, όμως, δεν υπάρχουν θεσμικά κανάλια για την αξιολόγηση των ευρημάτων τους.

Δεύτερον, ο μηχανισμός διυπουργικής συνεργασίας παραμένει υπανάπτυκτος. Επιτροπές και υποεπιτροπές υφίστανται μόνο στα χαρτιά. Μέχρι και τη δεκαετία του 1990, δεν κρατούνταν πρακτικά από τις συνεδριάσεις των υπουργικών συμβουλίων και των διυπουργικών επιτροπών, ενώ ακόμη και σήμερα τα πρακτικά δεν μοιράζονται στους υπουργούς και τα επιτελεία τους. Εν ολίγοις, οι απαραίτητες πληροφορίες δεν ρέουν, ως όφειλαν, με κάποιο συντεταγμένο τρόπο. Οι ολιγομελείς ομάδες που πλαισιώνουν τους πρωθυπουργούς προσπαθούν να τους κρατούν ενήμερους για τα ζητήματα άμεσης προτεραιότητας και είναι αλήθεια ότι ένας δυναμικός ηγέτης μπορεί να ασκήσει έλεγχο στη κυβέρνηση. Στην καλύτερη περίπτωση, όμως, η εποπτεία αυτή παραμένει υποτυπώδης, γεγονός που μειώνει την ικανότητα να ελέγχεται η υλοποίηση γενικότερων στόχων, η συνέπεια των πρωτοβουλιών και η πρόοδος της εφαρμογής τους.

Εν κατακλείδι, οι Ελληνες πρωθυπουργοί είναι δικτάτορες με δεμένα χέρια. Τα μέσα που διαθέτουν είναι περιορισμένα. Το μόνο που μας μένει είναι η προσωπικότητα, άλλοτε δυναμική και άλλοτε όχι. Ακόμη και όσοι θα ήταν εν δυνάμει άριστοι πρωθυπουργοί, υπονομεύονται από το κακοσχεδιασμένο σύστημα. Οπότε, η συζήτηση περί ηγεσίας και ηγετικών ικανοτήτων είναι στην καλύτερη περίπτωση επιφανειακή, από τη στιγμή που δεν ακουμπά το μείζον ζήτημα των μηχανισμών άσκησης εξουσίας. Η απογοήτευση λοιπόν για τα πεπραγμένα των κυβερνήσεων οφείλεται στην ανεπάρκεια των μέσων που έχουν στη διάθεσή τους.

* Ο κ. Kevin Featherstone είναι καθηγητής στο Ιδρυμα Μελετών της Σύγχρονης Ελλάδας «Ελευθέριος Βενιζέλος» του LSE.

Η Νέα Τάξη στα Ελληνικά πανεπιστήμια

του Α. Η. αναδημοσίσευση από το Hellenic Nexus Αγαπητοί Συντελεστές του HELLENIC NEXUS καταρχήν συγχαρητήρια για τη προσπάθεια σας. Είμαι στο 3ο έτος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θα ήθελα να σας ενημερώσω για τις νεοταξικές απόψεις που κυριαρχούν στους καθηγητές μας καθώς και στις ανθελληνικές ιδέες που γίνονται αποδεκτές από τις πολιτικές παρατάξεις. Η μεγαλύτερη πληγή σήμερα της παιδείας δεν είναι η έλλειψη κονδυλίων, αλλά η κυριαρχία μιας ανθελληνικής ιδεολογίας σε συνδυασμό με την έλλειψη ήθους στους περισσότερους καθηγητές πανεπιστημίων της χώρας. Οι απόψεις που εκφέρουν μέσα στα αμφιθέατρα οι καθηγητές είναι οι πλέον ανθελληνικές σε βαθμό που αναρωτιέσαι αν βρίσκεσαι σε ελληνικό πανεπιστήμιο ή σε εκπαιδευτικό ίδρυμα γειτονικής χώρας το οποίο χρηματοδοτείται από ΜΚΟ του γνωστού επιχειρηματία των Βαλκανίων και της ανατολικής Ευρώπης. Έτσι απόψεις όπως η μη συνέχεια του ελληνικού έθνος ανά τους αιώνες, το δίκαιο των Σκοπίων να αυτοαποκαλούνται Μακεδονία, η εξύμνηση του σχεδίου Ανάν, τα δικαιώματα της Τουρκίας στο Αιγαίο, η υποστήριξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, η πεποίθηση ότι η ΕΕ και ο ΟΗΕ μας έχουν εξασφαλίσει την σταθερότητα των συνόρων μας, η πίστη στην αγνότητα του αμερικανού πολιτικού συστήματος, το δίκαιο του Ισραήλ στην Παλαιστίνη που πρέπει πάση θυσία να προστατευτεί από τους κακούς Άραβες τρομοκράτες έχουν γίνει δόγμα μέσα στις αίθουσες. Βέβαια το κακό δεν σταματάει εκεί καθώς όλα τα παραπάνω συνδυάζονται με την απόκρυψη κάθε προσφοράς του ελληνικού πολιτισμού στην ανθρωπότητα. Ένας καθηγητής μας,  σε μάθημα για την ΕΕ, μας έχει πει ότι τα Σκόπια έχουν δίκιο στο όνομα και οι Τούρκοι στην υφαλοκρηπίδα. Ο ίδιος μάλιστα δήλωσε ότι κακώς ένα κρατίδιο σαν την Κύπρο έχει το δικαίωμα να θέτει βέτο στην ένταξη μίας ώρας σαν την Τουρκία στην ΕΕ, γεγονός που προκάλεσε την έντονη αντίδραση των Κύπριων συμφοιτητών μας. Στα μαθήματα της Ιστορίας, ένας άλλος καθηγητής  δίνει ρεσιτάλ προσπαθώντας να αποδείξει ότι οι σύγχρονοι Έλληνες είναι απόγονοι Σλάβων και ότι δεν έχουν σχέση με τους αρχαίους. Επιπλέον σε μάθημα Ιστορίας για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μας έδωσε ως αξιόπιστη πηγή για το ολοκαύτωμα την ταινία η λίστα του Σίντλερ. Φέτος, ένας άλλος στο μάθημα των Διεθνών Σχέσεων μας ανέλυε το πως το ελληνικό κράτος αφομοίωσε τους αλβανογενείς Αρβανίτες και τους ρουμανογενείς Βλάχους! Τέτοια πράγματα ακούγονται καθημερινά σε βαθμό που αναρωτιέται κανείς πως γίνεται να πληρώνονται αυτοί οι άνθρωποι από το ελληνικό δημόσιο. Σε όλα τα μαθήματα, ακόμα και σε αυτά που δεν σχετίζονται με την Ιστορία, γίνονται αναφορές στο ολοκαύτωμα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι περισσότεροι καθηγητές ανεβαίνουν ψηλά χάρη σε μελέτες τους πάνω στην γενοκτονία των Εβραίων. Γιατί όμως να αποσιωπούν και να μην αναφέρουν καθόλου στα αμφιθέατρα τα μαρτύρια και του ελληνικού λαού, όπως την γενοκτονία των Ποντίων ή την σφαγή της Σμύρνης; Δυστυχώς όλα τα παραπάνω έχουν επίδραση και πάνω στους φοιτητές. Πλέον ελάχιστες διαφορές θα βρεις στις απόψεις που εκφράζουν τα παιδιά των πολιτικών παρατάξεων για τον ελληνισμό, καθώς ασπάζονται χωρίς σκέψη τη γνώμη των καθηγητών τους... Έτσι οι παρατάξεις νοιάζονται μόνο για την αύξηση των ποσοστών τους. Η δράση τους περιορίζεται σε διοργάνωση χορών, καμία ημερίδα για την επαγγελματική αποκατάσταση ή καμία ενημέρωση για το Aids. Επιτρέπεται τμήμα πολιτικής επιστήμης να μην διοργανώνει συζητήσεις και ομιλίες για τα εθνικά μας θέματα; Είναι σωστό τα θέματα κοινωνικού προβληματισμού που πρωθούν να μένουν στα δικαιώματα των λαθρομεταναστών που έρχονται στην χώρα μας και να μην τους νοιάζει το ξεζούμισμα των ελληνικών νοικοκυριών από τις τράπεζες; Ακόμα αρκετοί συμφοιτητές μου έχουν γονείς διπλωμάτες ή πολιτικούς παράγοντες και αύριο θα πάρουν την θέση τους κληρονομικά. Αυτοί δέχονται αυτές τις ανθελληνικές θέσεις και λένε ότι είναι διατεθειμένοι να ξεπουλήσουν τα πάντα αρκεί η θέση τους να μείνει εξασφαλισμένη. Πώς θα μπορέσει η Ελλάδα να βγει κερδισμένη στη διεθνή σκακιέρα στο μέλλον, όταν οι αυριανοί εκπρόσωποι της από τώρα δηλώνουν ότι θα δράσουν εναντίον της; Τέλος,  θα ήθελα να σας ευχαριστήσω, ιδιαίτερα τον κύριο Αποσκίτη, που με τα εύστοχα άρθρα του στο ΝEXUS μας διαφωτίζει για το τι πραγματικά συμβαίνει και το πως πραγματικά λειτουργεί η διεθνή σκηνή (αλλά και κυρίως το παρασκήνιο...).

"«Ιοί»: Οι σπασμοί του σφαγμένου κόκορα"

"Οι επιθανάτιοι σπασμοί των «Ιών» της «Ελευθεροτυπίας» δύσκολα πλέον επικαλύπτονται. Οι λακέδες του Σόρος είναι τόσο πλέον γνωστοί στον ελληνικό λαό που προκαλούν την οργή και πολλών Συνασπισμένων. Δεν πείθουν, παρά μόνο τους επιδοτούμενους του σιναφιού τους: τους ποικίλους «αριστερούς» αρουραίους των υπονόμων.
Είναι τόσο κραγμένοι και ξεδοντιασμένοι δωσίλογοι που κινδυνεύουν να χάσουν και τις επιδοτήσεις, καθώς και τα ποικίλα καθεστωτικά τους προνόμια. Γι' αυτό σπαράζουν σαν...

το σφαγμένο κόκορα, ανακυκλώνοντας τα ίδια και τα ίδια πράγματα: Τις ίδιες αλχημείες πολτοποίησης (η πεμπτουσία της νεοταξικής ισοπέδωσης) ολόκληρης σχεδόν της ελληνικής κοινωνίας μέσα στο «σακί» του «εθνικισμού» και του «ρατσισμού». Οι άμοιροι δεν έχουν αντιληφθεί ότι η ελληνική κοινωνία τους έχει πλέον πάρει χαμπάρι και επιμένουν υστερικά και καθόλου «ανανεωτικά» στα ίδια τεχνάσματα απάτης και στο ίδιο φαιό τους οπλοστάσιο κατασυκοφάντησης όλων όσων αντιστέκονται στις ιμπεριαλιστικές θηριωδίες και σκευωρίες, καθώς και στα αυτοκρατορικά ιδεολογήματα της πολυπολιτισμικότητας.

Διαβάστε τη νέα, αγωνιώδη, απελπισμένη, αλλά και λυσσώδη απόπειρα των «Ιών», Εδώ:



http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=50520892,65358012,73260604,87304124


Εμμένουν, με υστερική και απελπισμένη εμμονή στο μπαγιάτικο και αναποτελεσματικό τέχνασμα που χρησιμοποίησαν στο βιβλίο της ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού: Στην ιδεολογική και πολιτική ταύτιση όλων όσων απέρριπταν το εκτρωματικό «ιστορικό» μύθευμα της Ρεπούση.

Το ίδιο δόλιο και αντιεπιστημονικό τέχνασμα χρησιμοποιούν και σήμερα τα υπαλληλάκια του Σόρος εναντίον όλων εκείνων που δεν αποδέχτηκαν την τρομοκρατία των κουκουλοφόρων και πλιατσικολόγων και την καθεστωτική «άποψη» περί «εξέγερσης» της νεολαίας.

Ανέσυραν, λοιπόν, το γνωστό κατασκευασμένο σάκο τους, το άθλιο σόφισμα: «εθνικιστικός χώρος» και τσουβάλιασαν εκεί μέσα τους πάντες, ισοπεδώνοντας εντελώς διαφορετικές κοινωνικές (ταξικές) ποιότητες, διαφορετικά ιδεολογικά χαρακτηριστικά και πολιτικές ταυτότητες. Όλα ένα πρόσωπο.

Ο Μίκης ταυτίζεται έτσι, με αυτό το τσαρλατάνικο, αλλά πολύ γνωστό φαιό τέχνασμα, με τον Καρατζαφέρη και τη Χρυσή Αυγή, το ίδιο ταυτίζονται με τους «ακροδεξιούς» το ΚΚΕ, το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ, όλοι όσοι είχαν μια άλλη θεώρηση των πραγμάτων, ακόμα και οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ που διατύπωσαν άλλη άποψη από αυτοί των υπαλλήλων του Σόρος.

Με αυτό το γνωστό σόφισμα του καθεστωτικού ολοκληρωτισμού, το οποίο αποτελεί σήμερα το τρομοκρατικό τέχνασμα της αυτοκρατορίας και των αφεντικών των «Ιών», όλες οι δυνάμεις και οι ποιότητες οι κοινωνικές και πολιτικές είναι «εθνικιστικός χώρος»: Τέτοιο αβαντάζ στον «ακροδεξιό εθνικισμό» μόνο οι επαγγελματίες «αντιεθνικιστές» και τα φερέφωνα του «πλανητικού εθνικισμού» θα μπορούσαν να κάνουν.

Οι λωποδύτες, υπάλληλοι του Σόρος, στο όνομα του «αντιεθνικισμού» δεν κατασκευάζουν απλώς τα «σκιάχτρα» του «ακροδεξιού εθνικισμού», αλλά και τα επιδοτούν πολιτικά, κατάφορα: Δεν τα δαιμονοποιούν απλώς, αλλά τα εμφανίζουν σαν απόλυτα, ιδεολογικά και πολιτικά, κυρίαρχα μέσα στην ελληνική κοινωνία.

Φυσικά, οι «Ιοί», μέσα στην τρέλα της δωσίλογης υποταγής τους στα παραρτήματα του Σόρος και του πλανητικού ιμπεριαλισμού, δεν αντιλαμβάνονται τη μεγάλη αντίφαση της λογικής τους και του αχαλίνωτου τσαρλατανισμού τους.

Μιλάνε για τη μεγαλύτερη νεολαιίστικη «εξέγερση» στην ελληνική ιστορία, αλλά συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας και των πολιτικών της δυνάμεων ήταν αντίθετη!!!

Γιατί αν προσθέσει κανείς στις δυνάμεις της «Δεξιάς», τις δυνάμεις του «πατριωτικού» ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ, μέρους του ΣΥΡΙΖΑ και λοιπών σκόρπιων τότε τι μένει; Μια ασήμαντη μειοψηφία Συριζαίων, οι «Ιοί» και οι «νταβάδες» που προέτρεπαν και μίλαγαν για «εξέγερση».

Ένα τέτοιο αξιοθρήνητο πιόνι των «νταβάδων» και του Σόρος είναι οι «Ιοί». Και αυτοί οι ιδεολογικοί «μπάτσοι» μοχθούν να εμφανίσουν το νταβατζιλίκι, τους κουκουλοφόρους, τις φωτιές, καταστροφές και τα πλιάτσικα «εξέγερση» της νεολαίας.

Έξω, όμως, από αυτά τα δόλια τεχνάσματα απάτης και ταύτισης των πάντων, για την ουσία οι «Ιοί» δεν λένε απολύτως ΤΙΠΟΤΑ.

Πώς θεμελιώνουν ότι τα «Δεκεμβριανά» αποτελούν τη μεγαλύτερη ιστορική εξέγερση της νεολαίας; Πάνω σε αυτό τσιμουδιά.

Ούτε λέξη για τα χαρακτηριστικά αυτής της «εξέγερσης», τους «σταθμούς» της, το «υποκείμενό» της, τους πρωταγωνιστές και ηγέτες της, τις «απόψεις» της , τα «συνθήματά» της, τους στόχους της, τα μέσα οργάνωσής της, τα οράματά της και πολλά άλλα που το ΡΕΣΑΛΤΟ έχει αναλύσει διεξοδικά.

Παρακάμπτουν για άλλη μια φορά τα ουσιώδη οι «μπράβοι» του Σόρος και επιδίδονται σε τεχνάσματα εξομοίωσης των πάντων και ισοπέδωσης των κοινωνικών, ιδεολογικών και ιστορικών ποιοτικών χαρακτηριστικών.

Αποσκοπούν φυσικά και σε κάτι ακόμα. Στη στοχοποίηση και τρομοκράτηση όλων εκείνων που αποκαλύπτουν το ρόλο τους και το ρόλο των αφεντικών τους.

Μάταιο κόπος. Αν κινδυνεύουν κάποιοι είναι οι δωσίλογοι και οι γενίτσαροι του Αμερικανισμού, του Σόρος και του σιωνισμού. Είναι οι «Ιοί», αυτά τα ανδρείκελα και μίσθαρνα όργανα του πλανητικού κράτους. Ο ελληνικός λαός τους έχει αντιληφθεί πλέον και μέρα με την ημέρα ο ρόλος τους, καθώς και των ομοίων τους, γίνεται ολοένα και πιο καθαρός…

Πέρασαν πια οι εποχές που μπορούσαν να τρομοκρατείται ατιμώρητοι…

Και κάτι τελευταίο: Αυτοί οι εραστές της «εξέγερσης» γιατί έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους μπροστά στην ιμπεριαλιστική θηριωδία του Ισραήλ και τη γενοκτονία των Παλαιστινίων; Το ερώτημα είναι ρητορικό, γιατί όλοι γνωρίζουμε τους ακατάλυτους «δεσμούς» των «Ιών» με το κράτος του σιωνισμού…"

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=19675#19675