Κ. Παπούλιας: Ο πατριωτισμός να έχει υπόσταση στο παρόν

«Ο πατριωτισμός έχει ουσία όταν δεν αποτελεί αποκλειστικά σημείο αναφοράς στο παρελθόν, αλλά έχει υπόσταση στο παρόν και στο μέλλον», δήλωσε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά την άφιξή του στη Θεσσαλονίκη με αφορμή τον επικείμενο εορτασμό της επετείου της 28ης Οκτωβρίου.

«Με άλλα λόγια κοιτάζουμε πίσω και τιμάμε όσους προσέφεραν στην πατρίδα με το βλέμμα μπροστά και με τη διαρκή αγωνία για τη δική μας προσφορά στον τόπο μας σήμερα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Ο πατριωτισμός έχει ουσία και ειλικρινές περιεχόμενο όταν εκφράζει ανιδιοτελή έμπρακτη αγάπη για την πατρίδα», πρόσθεσε ο κ. Παπούλιας.

NAFTEMPORIKI.GR Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009 13:36

Δεν υπάρχει πατριωτισμός χωρίς Πατρίδα. Και δεν υπάρχει Δημοκρατία, χωρίς πατριωτισμό

Πόσο «ξεπερασμένη» είναι η έννοια του Έθνους στον σύγχρονο κόσμο;

Πόσο «αναχρονιστικός» είναι σήμερα ο πατριωτισμός;
Τα ερωτήματα αυτά ακούγονται παράδοξα.
Πουθενά στον κόσμο δεν τίθενται σοβαρά, τουλάχιστον από πολιτικούς...
Μόνο στην Ελλάδα η έννοια του Έθνους βρίσκεται σε «αμφισβήτηση» και η αρετή του πατριωτισμού θεωρείται «ξεπαρασμένη»...
Κι αυτό συνιστά υπανάπτυξη, όχι «νεωτερισμό».
Συνιστά ακόμα, υστέρηση, όχι «προοδευτικότητα».
Και σίγουρα προδίδει τις παραδοσιακές αξίες της Κεντροδεξιάς, αλλά και τις υποθήκες του ίδιου του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Ο οποίος ήδη από το 1977 είχε ρητά «εντοιχίσει» στις αρχές της Νέας Δημοκρατίας την εξής υποθήκη:
* «Η Νέα Δημοκρατία είναι η Πολιτική Παράταξη που ταυτίζει το Έθνος με το Λαό, την Πατρίδα με τους Ανθρώπους της, την Πολιτεία με τους Πολίτες της, την Εθνική Ανεξαρτησία με τη Λαίκή Κυριαρχία, την Πρόδοο με το Κοινό Αγαθό, την Πολιτική Ελευθερία με την Έννομη Τάξη και την Κοινωνική Δικαιοσύνη....»
(Ιδρυτική Διακήρυξη της Νέας Δημοκρατίας 4 Οκτωβρίου 1974)
Μήπως αυτές οι αντιλήψεις ανήκουν στο παρελθόν;
Όχι βέβαια!
Ακόμα και σήμερα – ή μάλλον ιδιαίτερα σήμερα, στην καρδιά της διεθνούς κρίσης – όλες οι κυβερνήσεις των σύγχρονων κρατών, ιδιαίτερα των δημοκρατικών χωρών, δίνουν άμεση προτεραιότητα στο εθνικό τους συμφέρον και δεν το κρύβουν:

* Ο Γάλλος Πρόεδρος Νικολά Σαρκοζύ, όταν ξέσπασε η κρίση έδωσε άμεσες επιδοτήσεις στη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία, αλλά εξαίρεσε θυγατρικές των γαλλικών εταιριών σε άλλες κοινοτικές χώρες. Όταν του παρατηρήθηκε ότι αυτό παραβιάζει το κοινοτικό δίκαιο, απάντησε ότι σε περιόδους που κινδυνεύει η χώρα του όλα τα άλλα είναι «λεπτομέρειες»...

* Η Γερμανίδα Καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ, όταν ξέσπασε η κρίση, έσπευσε κι αυτή η δώσει έκτακτη βοήθεια στη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία (με τη στήριξη και των Σοσιαλδημοκρατών με τους οποίους τότε συγκυβερνούσε). Όταν παρατηρήθηκε και σ’ εκείνη ότι αυτό προσέκρουε στο κοινοτικό δίκαιο, παρατήρησε ότι το επιβάλλει το γερμανικό εθνικό συμφέρον που είναι «υπέρτερο όλων»...
Μη φανταστεί κανείς ότι αυτά είναι «εμμονές της Ευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς».
* Κάθε άλλο: Το 2006 όταν επιχειρήθηκε η εξαγορά του Ισπανικού Ενεργειακού Κολοσσού ΕΟΝ, η Κυβέρνηση του Σοσιαλιστή Θαπατέρο αντιστάθηκε σθεναρά. Διότι το εθνικό συμφέρον της επέβαλλε να μη χαθεί ο εθνικός έλεγχος του «εθνικού τους πρωταθλητή», όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε.

Μήπως όλα είναι «εθνοκεντρικά ανακλαστικά» εθνικών κυβερνήσεων μέσα στην κρίση;

* Όχι, διότι ο ίδιος ο οραματιστής της Πολιτικής Ενοποίησης της Ευρώπης, ο Σοσιαλιστής Ζακ Ντελόρ, δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρανόησης:

Όπως ανέφερε από το 2005 ακόμα σε διάλεξή προς το Ευρωπαϊκό Κολλέγιο της Πάρμας:

«Η λύση που βρήκαμε της “Ομοσπονδίας Εθνικών Κρατών”, για να προσδιορίσουμε το χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει λάβει πλέον ευρύτερη αναγνώριση. Καλύπτει... το σεβασμό για την ταυτότητα των [εθνικών] κρατών που την αποτελούν...Το να καταργήσουμε τα έθνη ουδέποτε υπήρξε μέρος του σχεδίου μου» (Agence Europe, 16/01/2005).

Γιατί, άραγε, ο Ντελόρ θεωρεί απαραίτητο να υπογραμμίσει τόσο εμφατικά, ότι: «το να καταργήσουμε τα έθνη ουδέποτε υπήρξε μέρος του σχεδίου» του;

Διότι γνώριζε προφανώς ότι υπάρχουν κάποιες ακραίες αποψεις που ισχυρίζονται το αντίθετο: ότι τα έθνη τάχα «τελείωσαν», ότι δήθεν «ξεπεράστηκαν», ότι είναι «παρωχημένα»...

Όμως οι απόψεις αυτές παραμένουν ισχυρές στην Ελλάδα, τουλάχιστον σε κάποιους κύκλους με επιρροή στην κοινή γνώμη. Βέβαια, στην υπόλοιπη κοινωνία ακούγονται σαν ανοησίες ή ακραίες παραδοξότητες...

Η «απόρριψη του Έθνους» και του πατριωτισμού βρίσκεται έξω απο την ευρωπαϊκή λογική, έξω απο την λογική της Ευρώπης, έξω και πέρα από την λογική της Ευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς.

Εκτός Ευρώπης ασφαλώς, το ερώτημα περί «επιβίωσης» του Έθνους ούτε καν τίθεται.

Έχουμε, λοιπόν, στην Ελλάδα να κυριαρχεί ακόμα μια ιδεοληπτική ακρότητα, που υποκινεί επιθέσεις εναντίον όποιου μιλάει για εθνικό συμφέρον και πατριωτισμό σήμερα. Με την κατηγορία του... «εθνοκεντρισμού»!

Ασφαλώς πρέπει να ανανεώσουμε την έννοια του Έθνους. Ασφαλώς πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε την έννοια του πατριωτισμού. Να τα ανανεώσουμε, όχι να τα καταργήσουμε.

Η Ενωμένη Ευρώπη είναι ιστορικό εγχείρημα σύγκλισης εθνικών κρατών, εθνικών συμφερόντων κι εθνικών πολιτισμών:

-- Σύγκλισης εθνικών συμφερόντων, όχι κατάργησής τους.
-- Σύγκλισης εθνικών πολιτισμών, όχι ισοπέδωσής τους.

Το έθνος είναι συλλογική ταυτότητα, είναι υπερηφάνεια και Πολιτισμός.

Η εθνική συλλογικότητα μετατρέπει τον «πληθυσμό» σε «Λαό». Και το Λαό σε συλλογικό υποκείμενο της Πολιτικής...

Καλό είναι να λέμε «πρώτα ο Πολίτης». Αλλά να θυμόμαστε ότι ο Πολίτης πρoυποθέτει την «Πόλη». Και «Πόλη» είναι η Πατρίδα, αυτή που ενώνει τους Πολίτες στην «κοινή αίσθηση» ότι εκεί ανήκουν.

Τέλος, ο Πατριωτισμός είναι η υπέρτατη και η έσχατη εγγύηση Δημοκρατίας.

Γι’ αυτό και τα Ελληνικά Δημοκρατικά Συντάγματα, στο ακροτελεύτιο άρθρο τους εναποθέτουν την τήρηση του «στον Πατριωτισμό των Ελλήνων».

Δεν υπάρχει «πατριωτισμός» χωρίς Πατρίδα. Και δεν υπάρχει Δημοκρατία, χωρίς πατριωτισμό.

Οι καλύτερες παραδόσεις της Ελλάδας είναι αγώνες για Πατρίδα και Δημοκρατία. Τίποτε απ’ αυτά δεν είναι «παρωχημένο». Τίποτε απ’ αυτά δεν είναι «ξεπερασμένο». Για μάς αυτά τα δύο είναι αξεχώριστα. Και αδιαπραγμάτευτα...

Δεν χαρίζουμε την Πατρίδα στην Άκρα Δεξιά.
Δεν χαρίζουμε την Κοινωνική Δικαιοσύνη στην Άκρα Αριστερά.
Δεν απεμπολούμε τα ιδανικά μας και την ταυτότητά μας, τα συνθέτουμε, τους δίνουμε νέο περιεχόμενο και τα μετατρέπουμε σε θεμέλιο για την ανασυγκρότησή μας.
Για την ανασυγκρότηση της Νέας Δημοκρατίας σήμερα.
Για την ανασυγκρότηση της Ελλάδας αύριο...


Άρθρο του Αντώνη Σαμαρά στην Ημερησία (24/10/2009)

Μαθητικές Παρελάσεις: Πραγματικότητα και προπαγάνδα!

Η συντριπτική πλειοψηφεία των Ελλήνων πιστεύει ότι η χώρα μας θα πρέπει να συνεχίσει να τιμά το έθιμο των μαθητικών παρελάσεων στις Εθνικές Εορτές!

Αυτό υποστηρίζει η έρευνα της Pubilc Issue που δημοσιεύτηκε εχθές 27/10/09:

Το 78% των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι σίγουρα συμφωνούν με τον θεσμό των μαθητικών παρελάσεων! Άλλο ένα 6% μάλλον συμφωνεί, και ένα 3% δεν απάντησε. Έτσι μόνο το 8% των ερωτηθέντων σίγουρα διαφωνούν. Αυτό δεν αγγίζει κάν το 12% των αριστερών ψηφοφόρων. Αλλο ένα 4% δήλωσε ότι μάλλον διαφωνεί!



Εδώ και μερικά χρόνια έχει ξεκινησει ένας αγώνας από τα Μέσα Μαζικής Προπαγάνδας ώστε να καταργηθούν οι παρελάσεις. Ο κύβος ερρίφθει πριν λίγα χρόνια με το ζήτημα της σημαίας και του Οδυσσέα Τσενάι. Πολλές τηλεπερσόνες προπαγανδίζουν ότι πληθαίνουν οι φωνές στον Ελληνικό λαό που τάσσονται κατά των μαθητικών παρελάσεων, δίχως να παρουσιάσουν ίχνος στοιχείου που να στηρίζει τέτοιες απόψεις. Τα στοιχεία όπως βλέπετε τάσσονται συντριπτικά εις βάρος τους!

Ένα από τα επιχειρήματα που προβάλλουν οι προπαγανδιστές "Ευαγγελάτοι" και ΣΙΑ είναι ότι άλλες χώρες της Ευρώπης δεν τειρούν αυτό το έθιμο. Προφανώς λοιπόν θα πρέπει η Ελλάδα να ακολουθήσει το παράδειγμά της "προοδευτικής" Ευρώπης!

Όμως ξεχνούν ότι οι περισσότερες αυτές χώρες δεν ήταν υποδουλωμένες για 5 αιώνες στους Οθωμανούς Τούρκους, ούτε πολέμησαν ηρωικά εναντίον δύο ανίκητων μέχρι τότε αντιπάλων σημειώνοντας τις πρώτες συμμαχικές νίκες στο Β´ Παγκόσμιο πόλεμο.

Στις μαθητικές παρελάσεις αντιτίθονται σφοδρά αρκετοί καθηγητες. Δεν απαιτείται ιδιαίτερη φαντασία για να κατανοήσει κάποιος ότι οι καθηγητές δυσανασχετούν με τις ώρες που πρέπει να αφιερώσουν ώστε να συμμετέχουν οι μαθητές τους στην παρέλαση. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι τα Μέσα συζητούν το θέμα των μαθητικών παρελάσεων και όχι των στρατιωτικών! Αν όμως επιτύχουν να καταργηθούν οι μαθητικές παρελάσεις , τότε πιθανώς οι στρατιωτικές παρελάσεις να μπουν με την σειρά τους στο στόχαστρο των "προδευτικών"!

Αριστεριστές και οι προοδευτικοί δυσανασχετούν αντί να χαίρονται που γιορτάζουμε ως έθνος την ηρωική και παραδειγματική αντίσταση κατά του Φασισμού και του Ναζισμού! Όμως στην πραγματικότητα, απλώς εξυπηρετούν τα συμφέροντα που θέλουν την απεθνοποίηση της Ελλάδας και την απορρόφηση της σε ένα Ευρωπαικό διεθνιστικό σύστημα!

http://www.publicissue.gr/158/28oct/

Πανελλαδική τηλεφωνική έρευνα, σε δείγμα 1010 ατόμων, ηλικίας 18 ετών και άνω, 22-24/10/2007. Πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ. Παρουσιάστηκε στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ: 28/10/2007.

http://ventetta.blogspot.com/2009/10/blog-post_9761.html

ΑΝ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΒΑΓΔΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ, ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗ ΧΩΡΑ

Το χθεσινοβραδινό τρομοκρατικό χτύπημα δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία.

Κι εκείνοι που θα επιχειρήσουν να το εντάξουν, με τρόπο απλουστευτικό και βολικό για όλους, μέσα στο γενικό κλίμα της αναγεννημένης τρομοκρατικής δράσης της τελευταίας περιόδου, δε θα έχουν επιχειρήσει απλά να πουν στον Ελληνικό λαό τη μισή αλήθεια…

Αλλά θα προκαλέσουν γι ακόμη μια φορά τη νοημοσύνη του, με την άτσαλη και προκλητική προσπάθειά τους, να συγκαλύψουν τις πολιτικές τους ευθύνες που ισοδυναμούν με ηθική αυτουργία, για τα οπλισμένα χέρια των ασύδοτων δολοφόνων – τρομοκρατών.

ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΡΝΟΥΝ ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΟΙ

Το χθεσινό δολοφονικό χτύπημα, είχε συγκεκριμένα σημειολογικά χαρακτηριστικά τα οποία κανείς δε δικαιούται να παραβλέψει.

1. Ήθελε να δολοφονήσει αστυνομικούς. Οι δολοφόνοι βγήκαν στους δρόμους της Αθήνας διψασμένοι για αίμα. Ήθελαν να δολοφονήσουν αστυνομικούς – δηλαδή εργαζόμενους Έλληνες πολίτες, δηλαδή παιδιά, γονείς ή αδέρφια μας – και γι αυτό κανείς μα κανείς δε δικαιούται πλέον να κοιμάται ήσυχος σ αυτή τη χώρα.

2. Ήθελε να δολοφονήσει εργαζόμενους Έλληνες πολίτες στην Ελληνική Αστυνομία, σε μια αστυνομία που κάποιοι φρόντισαν να στοχοποιήσουν επικίνδυνα τις προηγούμενες ημέρες.

Κι αυτοί οι κάποιοι δεν είναι ανώνυμοι.
Έχουν ονοματεπώνυμο και ως εκ τούτου έχουν και αυξημένη ευθύνη για τα λόγια τους και για τις πολιτικές τους παρεμβάσεις.
Και η αστυνομία στοχοποιήθηκε επικίνδυνα πρώτον δια στόματος πρωθυπουργού με την απερίσκεπτη στάση του αναφορικά με τα γεγονότα της Νίκαιας, και
δεύτερον με τη σκυτάλη που πήρε ο καθ ύλην αρμόδιος για την κοινωνική αναστάτωση υπουργός του, με τις απερίσκεπτες πρακτικές, τις επικίνδυνες δηλώσεις και τις κωμικοτραγικές συγνώμες του κατά τα γεγονότα των Εξαρχείων.

3. Οι δολοφόνοι επέλεξαν να χτυπήσουν την ημέρα που ο Ελληνισμός γιορτάζει το «ΟΧΙ» του. Το «ΟΧΙ» που κατοχύρωσε την υπόστασή του. Μια υπόσταση που οι δολοφόνοι δε τη θέλουν.

Την εχθρεύονται και την μισούν.

Γι αυτό και η μέρα που επέλεξαν δεν είναι καθόλου τυχαία, και το ξέρουν καλά οι ασχολούμενοι με τη δράση των τρομοκρατών, το πόσο ξεχωριστή σημασία έχουν οι συμβολισμοί στους επικίνδυνους σχεδιασμούς τους.

ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΣΠΕΙΡΑΝ ΑΝΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΘΕΡΙΣΟΥΜΕ ΘΥΕΛΛΕΣ

Αυτή η τρομοκρατική επίθεση που ήταν ταυτόχρονα και ολοφάνερα δολοφονική ως προς το σχεδιασμό της, είναι καρπός της ασυδοσίας των αδίστακτων εγκληματιών που κάποιοι φρόντισαν να ενθαρρύνουν με τις πολιτικές τους, με τους χειρισμούς τους, αλλά και με τη γενικότερη στάση τους.

Κι αυτούς τους ανέμους τους έσπειραν οι πρωτοβουλίες καλοπιάσματος της τσογλαναρίας, που ήταν καρπός της σοσιαλθολούρας του επανακάμψαντος υπουργού. Μιας σοσιαλθολούρας που πλέον αδυνατεί να κρύψει το εφιαλτικό της πρόσωπο, στο επικίνδυνο αντάμωμά της με τα αδίστακτα υπερεθνικά σχέδια των παγκοσνιοποιητών.

Αυτούς τους ανέμους τους έσπειραν οι επικίνδυνες δηλώσεις στοχοποίησης που απερίσκεπτα διατύπωσε ο - «επιτέλους» πρωθυπουργός - της χώρας. Δηλώσεις ανεύθυνες που διατυπώθηκαν χωρίς καν να μπει στον κόπο να συναισθανθεί το θεσμικό του ρόλο. (Εκτός κι αν ήταν σκόπιμες πράγμα που τις καθιστά πολλαπλά επικίνδυνες, κι αυτό μέλλει να αποδειχτεί τις επόμενες ημέρες)

Αυτούς τους ανέμους τους ενδυνάμωσαν οι επικίνδυνες πρακτικές του εθνομηδενισμού που έχουν αλώσει την κυρίαρχη πολιτική σκέψη, γι αυτό και δεν είναι τυχαίο που φρόντισαν να ματώσουν μια από τις κορυφαίες στιγμές της εθνικής περηφάνειας του λαού μας.

Αυτούς τους ανέμους τους ενθάρρυναν οι επικίνδυνες σιωπές όλων εκείνων που υποκριτικά κόπτονται για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα των πολιτών.

Που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα να κινητοποιηθεί και να καταγγείλει τους στυγνούς εγκληματίες που θέρισαν Έλληνες πολίτες με ξενόφερτα καλάσνικωφ???

Που είναι ο ΛΑ.Ο.Σ τώρα να ξεφύγει από τις παραθυράτες δηλώσεις του αρχηγού του, και να απαιτήσει λαϊκό ξεσηκωμό με στόχο την άμεση ανακοπή αυτής της επικίνδυνης κατρακύλας???

Που είναι το ΠΑΜΕ τώρα να κινητοποιηθεί ξεσηκώνοντας την Αθήνα απαιτώντας στην πράξη την πολιτική και κοινωνική καταδίκη των αδίστακτων εγκληματιών???

Πως είναι δυνατόν να καίγεται η Αθήνα, να καίγεται η Ελλάδα ολόκληρη για τα στημένα περιστατικά του Άγιου Παντελεήμονα και της Νίκαιας, και τώρα που οι τρομοκράτες δολοφονούν να σιωπούν ένοχα οι πάντες και πριν απ όλους ο λαλίστατος ΣΥΡΙΖΑ???

Πως είναι δυνατόν να ξεσηκώνεται ολόκληρη η Αθήνα επειδή ο πυροβολισμός ενός μεθυσμένου γρατζούνισε το δάκτυλο ενός παιδιού στο Περιστέρι, και τώρα που οι τρομοκράτες δολοφονούν εν ψυχρώ Έλληνες αστυνομικούς, να υπάρχει απόλυτη σιωπή και το ΠΑΜΕ να οργανώνει κινητοποίηση για τα δικαιώματα των λαθρομεταναστών και των δήθεν δυστυχισμένων???

Τι θα γινόταν αλήθεια αν μια ντουφεκιά ενός μεθυσμένου έσπαγε ένα απλό τζάμι στο κτίριο του Περισσού???
Αυτή τη στιγμή θα γινόταν διαδήλωση στην Αθήνα…
Η διαδήλωση της Θεσσαλονίκης θα είχε γίνει ένα με την παρέλαση…
Και οι δηλώσεις του Μαίλη για τους δολοφόνους αντικομουνιστές θα έδιναν και θα έπαιρναν σε όλα τα κανάλια.

Ούτε αυτά τα γεγονότα δε συνιστούν ικανή και αναγκαία συνθήκη για μια εθνική ομοψυχία, ικανή να αποτρέψει άπαξ και δια παντός αυτά τα φαινόμενα, στέλνοντας σαφές μήνυμα στους εμπνευστές τους, πως θα βρουν απέναντί τους τον Ελληνικό λαό ενωμένο και αποφασισμένο να καταστεί ο πολιτικός τους τιμωρός???

Φαρισαϊσμός όλων και υποκρισία όλων σε όλο της το μεγαλείο…. ΟΛΩΝ ! ! !

ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΟΙΓΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Κι αυτή η αλήθεια είναι αδιαμφισβήτητη.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει επιφορτιστεί με το καθήκον μιας καθολικότερης αποδόμησης της Ελληνικής κοινωνίας, και το επιχειρεί με τρόπο συστηματικό και απόλυτα μεθοδευμένο.
Κι αυτό που γευόμαστε σήμερα δεν είναι τίποτε άλλο παρά τα προεόρτια όσων δραματικών εξελίξεων μέλλει να δούμε να ξετυλίγονται την επόμενη περίοδο στον τόπο μας. Κι αυτό είναι κρίμα…

Τα υπόλοιπα κόμματα, αν δεν ψειρίζουν την μαϊμού, ασχολούνται με τον εαυτό τους, με τις συντεχνίες τους ή με τους κοινωνικούς τους κλακαδόρους, αδιαφορώντας ή και ενισχύοντας με τον τρόπο τους τους επικίνδυνους για την Ελλάδα νεοταξικούς σχεδιασμούς..

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ.

Απελπιστικά μόνος στο μεγάλο του καθήκον να πάρει στα χέρια τις τύχες του τόπου του.
Το πολιτικό σύστημα που έστησαν, δεν είναι πλέον σύμμαχός του, αλλά αναγορεύεται στον πιο επικίνδυνο αντίπαλο.

Ας αποτελέσουν αυτά τα τελευταία γεγονότα τη σπίθα για έναν καθολικό πολιτικό ξεσηκωμό, πριν οδηγήσουν όλοι αυτοί τον τόπο μας, σε μια πορεία που δε θα υπάρχει πλέον επιστροφή.

Η επικοινωνιακή καταιγίδα πέρασε, και τα ερείπια που αφήνει πίσω της άρχισαν να κάνουν με αίμα και τρόπο εφιαλτικό την εμφάνισή τους.

Και ο Νοέμβρης είναι μπροστά…

Αυτή θα είναι η Ελλάδα του αύριο αν σήμερα δεν αφυπνιστούμε.

Αυτή θα είναι η Ελλάδα του αύριο αν σήμερα κιοτέψουμε, αν διστάσουμε, αν δεν τολμήσουμε να επιβάλουμε έναν διαφορετικό πολιτικό λόγο, μια διαφορετική πολιτική πρόταση, αν δεν μετατρέψουμε την ελπίδα και την προσδοκία σε βιώσιμη προοπτική.

Τα επικοινωνιακά τους τεχνάσματα άρχισαν να γκρεμίζονται και θα σαρωθούν τις επόμενες μέρες υπό το βάρος των απερίσκεπτων και επικίνδυνων επιλογών τους.

Έχουμε χρέος τιμής να μην επιτρέψουμε την Βαγδατοποίηση της πατρίδας μας.
Να μη διστάσουμε…
Να μη δειλιάσουμε…
Να μη μας κυριεύσει η αναβλητικότητα και η λογική του «κάτσε να δούμε τι θα γίνει»

Το ρεαλισμό τον οφείλουμε στον εαυτό μας και στον τόπο μας.

Και ο ρεαλισμός λέει με λόγια απλά και ξεκάθαρα τις απλές και αυτονόητες αλήθειες.

Ο «θρίαμβος» τους είναι απλώς ένα καλοστημένο παραμύθι.

Ένα παραμύθι που το έστησαν κάποιοι καλοπληρωμένοι απ τον ιδρώτα μας άνθρωποι, για να καθηλώσουν και να μετατρέψουν όλους εμάς σε κολασμένους στην ίδια μας την πατρίδα.

Ας μην παραδώσουμε τα τομάρια μας και τις ψυχές μας βορά στους ανομολόγητους σχεδιασμούς τους.

Η καλοαναθρεμένη παρεούλα που της ανάθεσαν οι κοψοχέρηδες να μας κυβερνά, δεν αφήνει να την αγγίξουν οι δικές μας αξίες και τα δικά μας τα όνειρα.

Η επιλογή τους είναι να ταυτίζονται και να εμπνέονται από τους ισχυρούς της γης, και σ αυτή τη διαδρομή δε θα είναι συνοδοιπόροι με τους κολασμένους αυτού του τόπου.

Και όσοι από αυτούς έχουν παρελθόν, αυτό το παρελθόν δε μας έκανε υπερήφανους ως Έλληνες. (Παπανδρέου, Δρούτσας, Πάγκαλος κλπ κλπ κλπ).

Κι αν σωστά λένε πως το παρελθόν του καθένα αποτελεί εγγύηση για το μέλλον… τότε μαύρο μέλλον περιμένει τον τόπο μας και τα πρώτα σημάδια έκαναν ήδη απειλητική την εμφάνισή τους.

Αν δεν αντισταθούμε τώρα, το αύριο ίσως να μη μας δώσει ποτέ ξανά την ευκαιρία να το κάνουμε.

Ιδού η Ρόδος και ιδού και η ανάγκη ανάληψης συγκεκριμένων πρωτοβουλιών.

http://ellinikoforum.blogspot.com/2009/10/blog-post_466.html

Ο εθνομηδενισμός είναι ο εσωτερικός εχθρός

Γράφει ο Νίκος Χιδίρογλου
Εφημερίδα "Εν Πειραιεί", 27-10-2009, σελ 7

Οι μισαλλόδοξοι αριστεριστές στη χώρα μας, εκπροσωπούν μόλις το 4% και αυτό, παρά την προκλητική αβάντα από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και το διεθνιστικό κερδοσκοπικό κεφάλαιο. Οι τύποι αυτοί, απαντώνται κυρίως στα αστικά κέντρα. Αλλού, θα τους έπαιρναν με τις κλωτσιές και όχι άδικα. Φυσικά, στο προαναφερόμενο νούμερο δεν συμπεριλαμβάνεται η κομμουνιστική αριστερά που εκφράζεται από το ΚΚΕ. Αυτοί λειτουργούν αλλιώς, καθώς πήραν το σκληρό μάθημά τους μισό αιώνα πριν, στις κορυφογραμμές του Γράμμου. Φυσικά, ο Περισσός μυρίζει γενικώς μούχλα, παρωχημένο διεθνισμό και σταλινικό ολοκληρωτισμό και απωθεί τον πολύ κόσμο. Τα χρόνια πέρασαν και οι Έλληνες άλλαξαν παραστάσεις.

Μια απαραίτητη διευκρίνιση, πριν συνεχίσουμε: εθνομηδενιστές, υπάρχουν και στο λεγόμενο «φιλελεύθερο» χώρο (όχι «δεξιό», μη μαγαρίσουμε τη λέξη). Τα έχουν βρει μια χαρά με τους αριστεριστές οι νεοφιλελεύθεροι, στο πεδίο της «φιλελευροποίησης» των κοινωνικών σχέσεων. Επιθυμούν όλοι τους τον εθνικό & θρησκευτικό αποχρωματισμό της χώρας μας και τη μετατροπή της σε πολυεθνικό σκουπιδοτενεκέ. Ιδεολογικοπολιτική παρτούζα! Γουστάρουν παρακμιακές καταστάσεις όλοι αυτοί οι πονηροί και πολιτικά metro sexual τύποι.

Φωνακλάδες και νταήδες…

Είναι λίγοι λοιπόν οι αριστεριστές, αλλά φωνάζουν πολύ. Χτυπούν τις κατσαρόλες με τις κουτάλες σε κάθε ευκαιρία. Αν και δεν τον συμπαθούν καθόλου, έχουν υιοθετήσει τη ρήση του Νίτσε: «για να σε ακούσει κανείς, πρέπει να του σπάσεις τα αυτιά». Ο επικοινωνιακός σαματάς είναι η προσφιλής τακτική τους. Φυσικά, καταφεύγουν στη βία και στα μπάχαλα χωρίς καμία αναστολή, αφού συνειδητοποίησαν ότι η απέναντι πλευρά δεν λειτουργεί με ανάλογο τρόπο και δεν αμύνεται καν… Σκότωσαν λοιπόν τους αντίπαλους ιδεολογικά εκδότες, αφήνοντας τη Δεξιά χωρίς φωνή και χωρίς καμία πρόσβαση στα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Τους αριστεριστές φονιάδες τους αποκάλεσαν «παλικάρια» και ακόμα και σήμερα, δημοσιεύουν με προθυμία τις προκηρύξεις, «σκοτώνοντας» τα θύματα ξανά και ξανά και πληγώνοντας τις οικογένειές τους. Επίσης, κατέλαβαν πραξικοπηματικά όλα τα επιτελικά πόστα, φωνασκώντας, φιμώνοντας, σπιλώνοντας, εκμηδενίζοντας και εκμαυλίζοντας. Καμαρίλα ΚΝΕ και Ρήγα, λογική εξαρχειώτικων καταγωγίων, ηθική ανεξιθρησκία. Επέβαλαν στερεότυπα και αρνήθηκαν να συνδιαλαγούν, σταλινιστές γαρ, με την κοινωνία, προκαλώντας τη κατάμουτρα. Κι όμως, αν τους κοιτάξεις στα μάτια, βλέπεις πόσο θρασύδειλοι είναι. Σκέτες ύαινες…

Όσοι «αντιδραστικοί» στάθηκαν ρητορικά απέναντι στους αριστεριστές και στις συναφείς πολιτικές υποδιαιρέσεις, πλήρωσαν ακριβά και ακόμα πληρώνουν. Άλλοι με τη ζωή τους, άλλοι με την υπόληψή τους, άλλοι με τη δουλειά τους, άλλοι με λογής-λογής αντίποινα. «Κανιβαλίστηκαν» στην κυριολεξία. Είδαν πανύψηλα τείχη να ορθώνονται μπροστά τους. Για πολιορκία όμως, ούτε λόγος… Ο φόβος είναι ενδημικό φαινόμενο στις τάξεις της Δεξιάς. Τις τρέμουν τις ύαινες. Ρωτείστε τον «φιλελεύθερο» κύριο που ξεστόμισε την αλήστου μνήμης φράση «η αστυνομία αμυνόμενη και προπηλακιζόμενη», να σας πει.

Θεσμοθετούν την απείθεια

Το ΠΑΣΟΚ από την πλευρά του έπεσε στην παγίδα και υπέκυψε στο νταβατζιλίκι της επαπειλούμενης πολιτικής βίας, εν όψει της 6ης Δεκέμβρη. Συνδιαλέγεται με εξτρεμιστές, εξευτελίζει και ευνουχίζει την αστυνομία για πάρτη τους, ζητώντας… συγνώμη από τον ΣΥΡΙΖΑ! Καταργεί το ιδιώνυμο, παροτρύνοντας όσους έχουν κάθε λόγο να κρύβουν το πρόσωπό τους, να το κάνουν. Οι αριστεριστές δεν πτοούνται, απαντούν με μπαράζ επιθέσεων με γκαζάκια. Δεν συγχωρούν την εξάρθρωση της 17Ν, δεν συγχωρούν ότι κάποιοι έβαλαν τότε τους Αμερικανούς στο παιχνίδι και τώρα τους γλείφουν. Και δείχνουν ότι όντως επιθυμούν να μετατρέψουν την Αθήνα σε Καμπούλ…

Τα τελευταία συμβάντα, είναι χαρακτηριστικά του πως αντιλαμβάνονται ο κ. Χρυσοχοΐδης, αλλά και ο «γκαουλάιτερ» του Μαξίμου που του «κότσαραν» στο υπουργείο, τα πράγματα. Ο τελευταίος, πήγε και επισκέφθηκε στη Μυτιλήνη στρατόπεδο κράτησης λαθρομεταναστών μετά από «εξέγερση» (που ακολούθησε εμφάνιση στο χώρο «αντιρατσιστικών» οργανώσεων) και εκτελώντας το εθνομηδενιστικό του καθήκον (όπως τότε που υπέγραψε εκείνη την τροπολογία), ζήτησε επίσης «συγνώμη» από αυτούς που εισήλθαν παράνομα στη χώρα! Ο Βούγιας βέβαια, «δικαιολογείται». Είναι μεταγραφή από την ανανεωτική αριστερά και έχει ο άνθρωπος τις ιδεολογικές αγκυλώσεις του.

Φυσικά, καταργείται και το διάταγμα Παυλόπουλου, που προέβλεπε εξάμηνη κράτηση και απέλαση. Ελεύθεροι ανάμεσά μας να εγκληματούν κατά το δοκούν. Ελεύθεροι και να εισέρχονται πλέον στη χώρα μας, άνευ επιπτώσεων. Ήδη με συνεισφορά που αγγίζει το 50% των ποινικών αδικημάτων που τελούνται…

Οι Έλληνες να μεταναστεύουν…

Εθνομηδενιστικά «μεγαλεία» ζει η χώρα. Λοιπόν, έχουμε και λέμε: κουκούλα μπορείτε κύριοι της ριζοσπαστικής αριστεράς να φοράτε άφοβα. Αν συλληφθείτε, θα σας ζητήσει συγνώμη ο ίδιος ο υπουργός. Χλιδή και αυτή, έτσι; Κάτι ακούσαμε όμως για «αμνηστεύσεις» των φονιάδων της 17Ν και δεν θέλουμε να το πιστέψουμε… Πάμε παρακάτω: ελλείψει ψηφοφόρων, μιας και το ΠΑΣΟΚ δεν πήρε κάτι παραπάνω από το 2004, η Ιπποκράτους «φτιάχνει» άλλους. Σκοπεύει να νομιμοποιήσει αβέρτα λαθρομετανάστες. Στην ουρά του εκλογικού σας τμήματος, όπου θα σπεύσετε τον Οκτώβριο του 2010 να ψηφίσετε για δήμαρχο, θα στέκει πλάι σας ο φίλτατος και συμπαθέστατος Χασάν. Θα συνοδεύεται δε από τη γυναίκα του που θα φοράει τη μαντίλα. Πιθανόν ο Χασάν να έχει και «άποψη». Αυτή που θα του εμφυτεύσουν σε Ιπποκράτους και Κουμουνδούρου. Πολυπολιτισμικότητα…

Τι κι αν εσείς γεννηθήκατε στην πόλη όπου ψηφίζετε, μεγαλώσατε εκεί, βαφτιστήκατε εκεί και βαφτίσατε και τα παιδιά σας, γαλουχηθήκατε εκεί με τις αξίες του Ελληνισμού, παντρευτήκατε σε μια από τις εκκλησιές της, θάψατε και κλάψατε στο κοιμητήριό της τα αγαπημένα σας πρόσωπα, ερωτευτήκατε στις γωνιές των δρόμων της και αποφοιτήσατε από τα σχολεία της; Ο Χασάν έχει και αυτός «δικαιώματα». Τα ίδια ακριβώς με εσάς. Θα μπορεί να νέμεται ανενόχλητος τις υποδομές που έφτιαξαν με τόσο κόπο οι πρόγονοί μας. Κι ας μην έχει συνεισφέρει στην κατασκευή τους. Κι ας μπήκε παράνομα στη χώρα. Προσέξτε εδώ: μια λέξη διαμαρτυρίας να εκστομίσετε και θα χαρακτηριστείτε «ρατσιστής»… Έτσι απλά. Οι «προοδευτικοί» καραδοκούν να σας σπιλώσουν.

Το μενού είναι πλούσιο

Όμως, έρχονται και άλλα. Αφού καταργήθηκαν υπουργεία που κατοχύρωναν εθνικά συμφέροντα (Βλέπε Μακεδονίας-Θράκης και Αιγαίου), αφού αφαιρέθηκε το «εθνικής» (θεωρείται από τους αριστεριστές του ΠΑΣΟΚ αδόκιμος όρος) σχεδόν από παντού (βλέπε Παιδείας, θα πανηγυρίζει η Ρεπούση), αφού άνθρωποι με «ρευστή» εθνική συνείδηση αλλά και φίλα προσκείμενοι στο τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, καταλαμβάνουν θέσεις-κλειδιά στο «Κίνημα» και διορίζονται υφυπουργοί, αφού «ομοσπονδοποιείται» η χώρα με το νέο Καποδίστρια, αφού μεταλλάσσεται δημογραφικά, έπεται και συνέχεια.

Αλήθεια, πως σας φάνηκε αυτό με τις «μητέρες πατρίδες» από την Κωνσταντινούπολη; Ίσα και όμοια οι θύτες με τα θύματα και άφεση αμαρτιών για τον Αττίλα. Που πήγε το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ; Το έφαγε η μαρμάγκα, δεν είναι φαίνεται «πολιτικά ορθό». Φοβερή εθνομηδενιστική παρέα ο Γιώργος Παπανδρέου με τον Δημήτρη Χριστόφια (που αφελληνίζει συστηματικά την Κύπρο) και το Νίκο Αναστασιάδη (πεφωτισμένο δήθεν «δεξιό», λουλούδι του νεοταξίτικου μπαξέ). Νέα Τάξη Πραγμάτων καλημέρα. Και που είστε ακόμα. Ακούστηκαν και περίεργα για «οδικούς χάρτες» (είναι πάντως ευρηματικοί οι τύποι του ΠΑΣΟΚ) για να βγει η Τουρκία από τη γωνία, για συνομιλίες μεταξύ Σκοπίων και ΕΕ, χωρίς να τίθεται το θέμα της ονομασίας και πολλά άλλα. Αναπληρωτής υπουργός μας των Εξωτερικών εξάλλου, είναι ένας εκ των συντακτών του Σχεδίου Ανάν… Αυτά ήθελε ο κόσμος;

Ζητείται Δεξιά

Και ζητείται μάλιστα άμεσα. Εθνοκεντρική Δεξιά που να γυαλίζει το μάτι της, να έχει άντερα. Εθνοκεντρική Δεξιά με λογική κινηματική και ριζοσπαστική, που θα κατέβει στο πεζοδρόμιο. Που θα αντιπολιτευθεί, θα πιέσει, θα τους γονατίσει, θα μιλήσει με το λαό, ο οποίος παρακολουθεί απορημένος να προδίδονται οι προσδοκίες του σε όλα τα επίπεδα μέσα σε μέρες. Ο λαός που βλέπει τα παιδιά των stage να πετιούνται στο δρόμο, καθώς είναι «γαλάζια» και δεν έχουν κατά ΠΑΣΟΚ δικαίωμα στη ζωή και στην εργασία. Ο λαός που βλέπει τη «φάρσα» με τα βιογραφικά να έχει (άδοξο) τέλος. Η περίπτωση Δημήτραινα, είναι χαρακτηριστική της νοοτροπίας του ΠΑΣΟΚ. Δεν θα κάτσουν για πολύ…

http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/2009/10/blog-post_28.html

Αρχίσανε τα εθνομηδενιστικά όργανα!

Τετάρτη, 21 Οκτώβριος 2009 13:44

www.elora.gr

Εμείς σας είχαμε προειδοποιήσει! Το «πράσινο» εθνομηδενιστικό παραλήρημα ξεκίνησε, όπως και η μετάλλαξη της ελληνικής κοινωνίας σε πολυεθνικό σκουπιδοτενεκέ. Εύγε κ. υπουργέ! Και εξηγούμαστε: μπορούμε πολλά να καταλάβουμε. Μπορούμε να αντιληφθούμε τα αίτια της πρόσληψης στα αστυνομικά τμήματα μεταναστών. Καλώς ή κακώς πήξαμε στους μετανάστες και υπάρχουν τεράστιες ανάγκες στην επικοινωνία των γηγενών με τους αλλοδαπούς. Όμως, κάποια άλλα «παράξενα» κ. Χρυσοχοΐδη, δεν τα καταλάβαμε εμείς οι ταπεινοί υπήκοοι αυτής της χώρας. Να σας πούμε την αλήθεια, μείναμε κάγκελο με αυτά που ακούσαμε! Σύγχυση προτεραιοτήτων; Ίσως εσείς, εν ευθέτω χρόνω, να μας τα εξηγήσετε… Αφού παραλάβετε το «βραβείο πολιτικής ορθότητας και θετικών διακρίσεων», από τις οργανώσεις της εξτρεμιστικής άκρας αριστεράς! Μην ανησυχείτε, θα θεσμοθετηθεί πάραυτα, ειδικά για σας!

Μπόλικες γέφυρες λοιπόν στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά είδαμε. Μπόλικες! Τόσο πολύ φοβάστε την 6η Δεκεμβρίου κ. υπουργέ; Φυσικά, δεν πρέπει η Αθήνα να γίνει «Καμπούλ»… Γι’ αυτό, γη και ύδωρ στους αντιεξουσιαστές. Ακούσαμε όμως και για την τιμωρία όσων ένστολων «υποθάλπουν φασιστικά στοιχεία». Αυτή όμως είναι η προτεραιότητα; Μήπως μας περνάτε για ιθαγενείς κ. Χρυσοχοΐδη; Χωρίς καμία διάθεση να υπερασπιστούμε τους πάσης φύσεως περιθωριακούς, αναρωτιόμαστε: τα «φασιστικά στοιχεία» έκαψαν την Αθήνα; Τα «φασιστικά στοιχεία» δολοφόνησαν τον αστυνομικό που φρουρούσε τη μάρτυρα σε δίκη τρομοκρατίας; Τα φασιστικά στοιχεία πυροβόλησαν το νεαρό αστυνομικό έξω από το υπουργείο Πολιτισμού; Τεράστια απειλή τελικά αυτά τα «φασιστικά στοιχεία»… Μεταξύ μας, λίγο εικονική. Για να έχουν «κάποιοι» κάτι να παίζουν…. Αλλά αναρωτιόμαστε: προσπαθείτε να κατευνάσετε αυτούς τους «κάποιους»;

Πάλι οι αστυνομικοί λοιπόν, στο στόχαστρο, από την προϊσταμένη τους πολιτική αρχή, που επιδεικνύει τις ιδεολογικοπολιτικές της αγκυλώσεις. Πάμε παρακάτω: ποιοι είναι αυτοί οι τύποι με την επωνυμία «Ενωμένοι ενάντια στο ρατσισμό και τη φασιστική απειλή», με τους οποίους συναντηθήκατε; Θεσμικό όργανο; Αλήθεια, θα μιλήσετε με τις οικογένειες των θυμάτων της αριστερής τρομοκρατίας, όπως κάνατε, προς τιμήν σας, στο παρελθόν, τότε που εξαρθρώθηκε η 17Ν; Για ποια «φασιστική απειλή» γίνεται αυτός ο ντόρος; Οι Γερμανοί ξανάρχονται; Τι είναι αυτά; Εντάξει, να το δείτε και το θέμα της «συνεργασίας αστυνομικών με φασίστες και τη Χρυσή Αυγή και το θέμα της αδράνειας της αστυνομίας στα τεκταινόμενα από τους φασίστες στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα». Αλλά αυτή είναι η προτεραιότητά σας;

«Φασίστες» είναι οι κάτοικοι που υπερασπίζονται την περιοχή τους κ. υπουργέ; Δηλαδή, για να καταλάβουμε, όποιος αντιστέκεται στην υποβάθμιση της περιοχής του από ορδές παράνομων τριτοκοσμικών, είναι φασίστας; Ας τα βλέπουν όσοι ψήφισαν το κόμμα σας, το ΠΑΣΟΚ υπενθυμίζουμε, στην Α’ Αθηνών. Αλήθεια, τους κατοίκους ποιος θα τους προστατέψει από την κλιμακούμενη εγκληματικότητα; Ο τίτλος του υπουργείου σας είναι «προστασίας του πολίτη» ή «προστασίας του λαθρομετανάστη»; Για λογαριασμό ποίου λειτουργείτε; Γιατί βάζετε τους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι δοκιμάζονται, σε δεύτερη μοίρα; Πότε περπατήσατε για τελευταία φορά στα στενά πίσω από την Ομόνοια; Πότε κ. υπουργέ;

Οι καινούριοι σας φίλοι, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις που δεν εκπροσωπούν απολύτως κανέναν, αλλά αποτελούν εκφράσεις γκρουπούσκουλων της εθνομηδενιστικής άκρας αριστεράς, τα έβαλαν με την ευρωπαϊκή δύναμη FRONTEX. Α ναι, και με τα «στρατόπεδα συγκέντρωσης τύπου Παγανής» (ήμαρτον!). Μάλιστα. Φυσικά, όλοι αυτοί μάλλον ζουν σε ήσυχες γειτονιές… Πάντως όχι στην Ομόνοια, για να βιώσουν από κοντά τον τρόμο, τα τσεκουρώματα μεταξύ Σομαλών και Μαροκινών ή το πλιάτσικο στα καταστήματα των Ελλήνων εμπόρων της περιοχής. Πλάκα έχει! Αυτοί οι άγνωστοι τύποι που δεχθήκατε και δημοσιοποιήσατε τη συνάντηση μαζί τους, σας ζήτησαν να πάρετε και… «ξεκάθαρη θέση» στο θέμα των «στρατοπέδων συγκέντρωσης» (για το όνομα, η ναζιστική Γερμανία είμαστε;)! Όλα τα περιμέναμε, αλλά να μπείτε υπό την επιτροπεία της άκρας αριστεράς κ. υπουργέ και από τόσο νωρίς…

Τέλος, αληθινά δεν ξέρουμε τι θα προκύψει σε σχέση με αυτό το Ειδικό Γραφείο Καταγγελιών, που θα συσταθεί με τη συνεργασία με το Συνήγορο του Πολίτη. Υποθέτουμε ότι αυτό θα κρατά σε ομηρία κάθε αστυνομικό, που με το φόβο της καταγγελίας, απλά θα αδρανεί… Όπως ακριβώς ήθελαν οι εξτρεμιστικές παραφυάδες που απαρτίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ (αλήθεια, γιατί δεν τους ενσωματώνετε στο ΠΑΣΟΚ να τελειώνετε;). Σε λίγο, οι πολίτες θα αναρωτιούνται ποιον ψήφισαν στην πραγματικότητα. Το αποτέλεσμα όλων αυτών; Η αύξηση της εγκληματικότητας, η ανασφάλεια, η απογοήτευση και η κατάρρευση της κοινωνικής συνοχής. Και μη χειρότερα! ΠΑΣΟΚ καλημέρα, Ελλάδα καληνύχτα!

Νίκος Χιδίρογλου

Ο εθνομηδενισμός μας παρασύρει στον γκρεμό

Δευτέρα, 26 Οκτώβριος 2009 16:51

www.elora.gr

«Ένα έθνος μπορεί να επιζήσει από τους ανόητους και ακόμα και τους φιλόδοξούς του. Αλλά δεν μπορεί να επιζήσει από την προδοσία στο εσωτερικό του. Ένας εχθρός προ των πυλών είναι λιγότερο τρομερός γιατί είναι γνωστός και κρατά την σημαία του υψωμένη… Ο προδότης δεν φαίνεται καθόλου ως προδότης: Μιλά με εκφράσεις γνωστές στα θύματά του και φορά τα πρόσωπά τους και τα ενδύματά τους, απευθύνεται στη μικροψυχία που βρίσκεται βαθιά στις ψυχές όλων των ανθρώπων. Σαπίζει την ψυχή ενός έθνους, εργάζεται κρυφά και άγνωστος στη νύχτα για να υπονομεύσει τους στυλοβάτες της πόλης, μολύνει το πολιτικό σώμα έτσι ώστε να μην μπορεί πλέον να αντισταθεί».

Κικέρων

Ο τρόμος ήρθε

Το παραπάνω, αποτελεί απόσταγμα της σκέψης ενός σπουδαίου Ρωμαίου φιλόσοφου. Σας θυμίζει τίποτα; Σε όσους το αναφέρω, χαμογελούν με νόημα. Εμένα πάντως, μου θυμίζει την μεταλλαγμένη ελληνική αριστερά, που έχει βαλθεί να ξεπαστρέψει το έθνος και τη χώρα. Οι μέρες είναι πολύ πονηρές… Και όλοι οι Έλληνες πατριώτες, άσχετα αν το κρύβουν ή δεν μιλούν, παρακολουθούν με τρόμο μια κυβέρνηση που ψηφίστηκε από τους πολίτες, να αποδομεί μέσα σε λίγα 24ωρα ό,τι χτίστηκε στην πάροδο του χρόνου, με πολύ, πάρα πολύ κόπο. Και δεν είναι θέμα ανικανότητας ή πολιτικής αδεξιότητας. Είναι θέμα… ιδεολογίας! Αυτή έχει όνομα: εθνομηδενισμός. Κίνδυνος-θάνατος για την εθνική μας επιβίωση! Κάποιοι θεωρούν ότι με μια μονοκοντυλιά, μπορούν να διαγράψουν την ιστορία, τα ήθη και τα έθιμα, την εθνική ιδιοπροσωπία των λαών της Ευρώπης. Και προχωρούν στην εφαρμογή των απόψεών τους, απούσας της αντιπολίτευσης, αξιωματικής (αυτή τώρα έχει «θέματα») και ελάσσονος.

Κυρίαρχη τάση, καλά χρηματοδοτούμενη

Το ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε λάθος, λένε κάποιοι. Κάνουν λάθος. Βάσει των ιδεοληψιών της ηγεσίας του, ξεκίνησε μια χαρά. Καταργήθηκαν τα υπουργεία Μακεδονίας-Θράκης και Αιγαίου, η Εμπορική Ναυτιλία «υποβαθμίστηκε» (φαίνεται ότι η ναυτιλία για το ΠΑΣΟΚ αποτελεί δευτερεύων θέμα), τοποθετήθηκε σε θέση-κλειδί υφυπουργός με «ρευστή» εθνική συνείδηση και παρτίδες με ύποπτα στοιχεία, ενώ στο «Κίνημα» τις θέσεις-κλειδιά καταλαμβάνουν άνθρωποι που «συνδέονται» με το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής. Την ίδια ώρα απονευρώνονται τα Σώματα Ασφαλείας, που καθίστανται «όμηροι» των αριστεριστών και της «προοδευτικότητας» του κάθε πρώην στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, που κατέλαβε θέση υφυπουργού. Ευνούχοι αστυνομικοί, έργο ΠΑΣΟΚ. Κατάργηση της κουκούλας, διαρροές για αμνήστευση φονιάδων και βάλε…

Περιπέτειες και πολλή ομίχλη

Στα εθνικά μας θέματα, μπαίνουμε σε περιπέτειες. Η απαράδεκτη «πολιτικά ορθή» δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου από την Κωνσταντινούπολη («πρέπει να απελευθερώσουμε την Κύπρο από εξαρτήσεις από τις μητέρες-πατρίδες»), που ουσιαστικά εξίσωσε θύματα και θύτες και προσέβαλε βαθύτατα τον κυπριακό Ελληνισμό, αναδεικνύει τις προθέσεις της νέας πολιτικής ηγεσίας της χώρας: ξεπούλημα και υπονόμευση του εθνικού κορμού σε όλα τα επίπεδα. Όσο για τα Σκόπια: αν θυμηθούμε τις προεκλογικές τοποθετήσεις κάποιων στελεχών (πήραν τα υπουργεία που δεν ήθελαν…), τότε δεν μένει παρά να μεταναστεύσουμε. Γιατί αν μείνουμε εδώ, μάλλον θα κινδυνεύσουμε… Για την Τουρκία, κάποιοι στο ΥΠΕΞ εφηύραν «οδικό χάρτη», ώστε αυτή να πέσει στα «μαλακά» τον Δεκέμβριο. Επίσης, απενεργοποιείται το Προεδρικό Διάταγμα Παυλόπουλου που προέβλεπε την κράτηση όσων εισέρχονταν παράνομα στη χώρα… Θα μας ρημάξουν στην κυριολεξία, ατιμώρητοι (γιατί για το ΠΑΣΟΚ & ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι «πολιτικά ορθό» να κατηγορούνται, να συλλαμβάνονται ή να καταδικάζονται αριστεριστές, αντιεξουσιαστές και λαθρομετανάστες).

Τι μας περιμένει;

Μην τρέφετε αυταπάτες: η ζωή στην Ελλάδα, σε λίγο καιρό θα γίνει πάρα πολύ δύσκολη. Για όλους μας. Ρωτείστε τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής της Ομόνοιας και του Αγίου Παντελεήμονα και εκείνοι θα σας πουν… Εγώ θα ήθελα να ρωτήσω το εξής τους εθνομηδενιστές «εγκέφαλους» του ΠΑΣΟΚ, που κόπτονται υποκριτικά για «δικαιώματα»: σε λίγα χρόνια, πόσο εύκολο θα είναι να ζήσουν μια ανύπαντρη μητέρα, σε μια περιοχή όπου θα διαβιούν (δεν λέμε γκέτο, μην μας πούνε και κακούς…) μουσουλμάνοι μετανάστες; Πόσο εύκολο θα είναι να περάσει από εκεί μια γυναίκα με μίνι ή ντεκολτέ; Θα επιδεικνύουν οι μουσουλμάνοι, την ίδια ανοχή που επιδεικνύουν οι χριστιανοί; Θα ανεχθούμε στην ελληνική επικράτεια κλειτεριδοκτομές; Θα ανεχθούμε την πολυγαμία; Και αν πλακώσει και η Αλ Κάιντα και μας κουβαλήσει την Τζιχάντ και τη Σαρία, τι θα μας πουν τότε οι θιασώτες της πολυπολιτισμικότητας;

Θυμούνται πολλοί την Οριάνα Φαλάτσι…

Οι αριστεροί θέλουν να χρησιμοποιήσουν (γιατί απέτυχαν αλλιώς) ως πολιορκητικό κριό για να αλώσουν τα τείχη του εθνικού κορμού, τους μετανάστες. Και δη τους μουσουλμάνους, οι οποίοι μισούν παθολογικά τη Δύση. Τώρα, τους δίνουν ψήφο… Και μας λέει η Φαλάτσι στο βιβλίο της «Οργή και Περηφάνια» (Γκοβόστης, Αθήνα 2003: «Ο πολιτισμός μας θα εξαφανιστεί και θα καταλήξουμε να έχουμε τζαμιά αντί για καμπαναριά, να φοράμε μπούρκα αντί για μίνι φούστες, να πίνουμε γάλα καμήλας αντί για το συνηθισμένο ποτηράκι μας…» Φωνάζει η Φαλάτσι για τους μετανάστες που χρησιμοποιεί ως «στρατό» και η ιταλική αριστερά: «Ζουν στην καρδιά μιας κοινωνίας που τους φιλοξενεί χωρίς να διερωτάται για τη διαφορετική νοοτροπία τους, χωρίς να τιμωρεί τον σκοταδιστικό φανατισμό τους. Μια κοινωνία που τους δέχεται χάρη στο ανεκτικό πνεύμα της δημοκρατίας της, στην ανοιχτόμυαλη κι απεριόριστη επιείκειά της, στη χριστιανική συμπόνια της, στις φιλελεύθερες αρχές της και στους πολιτισμένους νόμους της». Και επικαλείται τη ρήση ενός εκπροσώπου του Ισλάμ, στη διάρκεια διαθρησκευτικής συνόδου στο Βατικανό, το 1999: «Μέσω της δημοκρατίας σας θα σας κυριεύσουμε, μέσω της θρησκείας μας θα σας επιβληθούμε». Η Φαλάτσι κλείνει με ένα εύλογο ερώτημα, για τον Δούρειο Ίππο της αριστεράς και του Ισλάμ, τους μετανάστες: «αν πράγματι είναι τόσο φτωχοί, όσο ισχυρίζονται οι προστάτες και οι υποστηρικτές τους, τότε ποιος τους δίνει λεφτά για να έρθουν; Πού βρίσκουν τις πέντε ή δέκα χιλιάδες δολάρια το άτομο για να πληρώσουν το ταξίδι τους; Μήπως, τελικά, τα χρήματα αυτά τα χορηγεί κάποιος Οσάμα Μπιν Λάντεν, με σκοπό να ενισχύσει τους εποικισμούς της Αντίστροφης Σταυροφορίας και να οργανώσει με όσο το δυνατόν καλύτερο τρόπο τη Μουσουλμανική τρομοκρατία;»

Η αριστερά θα «καεί» και αυτή…

Είναι καιρός η ελληνική αριστερά να σταματήσει να παίζει παιχνίδια με τη φωτιά. Γιατί, όταν αρχίσουν οι (κατευθυνόμενες) εντάσεις, τότε θα την πληρώσουν και αυτοί. Οι γυναίκες τους, οι περιουσίες τους, η ελευθερία τους. Φυσικά, λόγω δογματικής βλακείας και μισαλλοδοξίας και στην προσπάθειά τους να αλλοιώσουν την εθνολογική σύνθεση της χώρας, στηρίζουν πολιτικές «θετικών διακρίσεων» και «ενσωμάτωσης». Απαίδευτοι, αμόρφωτοι και φανατικοί, δεν έχουν ακόμα συνειδητοποιήσει τι είναι Ισλάμ. Όταν το καταλάβουν, θα είναι δυστυχώς πάρα πολύ αργά. Ο εποικισμός, θα μας έχει καταβάλλει… Μαζί και το Ισλάμ.

Νίκος Χιδίρογλου

Δεν υπάρχει «πατριωτισμός» χωρίς Πατρίδα. Kαι δεν υπάρχει Δημοκρατία χωρίς πατριωτισμό.

Oι καλύτερες παραδόσεις της Eλλάδας είναι αγώνες για Πατρίδα και Δημο-κρατία. Tίποτε απ’ αυτά δεν είναι «παρωχημένο». Tίποτε απ’ αυτά δεν είναι «ξεπερασμένο».

Γράφει ο Αντώνης Σαμαράς στην Ημερησία 24-10-2010

Πόσο «ξεπερασμένη» είναι η έννοια του Έθνους στον σύγχρονο κόσμο;

Πόσο «αναχρονιστικός» είναι σήμερα ο πατριωτισμός;

Tα ερωτήματα αυτά ακούγονται παράδοξα.

Πουθενά στον κόσμο δεν τίθενται σοβαρά, τουλάχιστον από πολιτικούς...

Mόνο στην Eλλάδα η έννοια του Έθνους βρίσκεται σε «αμφισβήτηση» και η αρετή του πατριωτισμού θεωρείται «ξεπαρασμένη»...

Kι αυτό συνιστά υπανάπτυξη, όχι «νεωτερισμό».

Συνιστά ακόμα, υστέρηση, όχι «προοδευτικότητα».

Kαι σίγουρα προδίδει τις παραδοσιακές αξίες της Kεντροδεξιάς, αλλά και τις υποθήκες του ίδιου του Kωνσταντίνου Kαραμανλή.

O οποίος ήδη από το 1977 είχε ρητά «εντοιχίσει» στις αρχές της Nέας Δημοκρατίας την εξής υποθήκη:

«H Nέα Δημοκρατία είναι η Πολιτική Παράταξη που ταυτίζει το Έθνος με το Λαό, την Πατρίδα με τους Aνθρώπους της, την Πολιτεία με τους Πολίτες της, την Eθνική Aνεξαρτησία με τη Λαϊκή Kυριαρχία, την Πρόδοο με το Kοινό Aγαθό, την Πολιτική Eλευθερία με την Έννομη Tάξη και την Kοινωνική Δικαιοσύνη...».

(Iδρυτική Διακήρυξη της Nέας Δημοκρατίας 4 Oκτωβρίου 1974)

Mήπως αυτές οι αντιλήψεις ανήκουν στο παρελθόν;

Όχι, βέβαια!

Aκόμα και σήμερα -ή μάλλον ιδιαίτερα σήμερα, στην καρδιά της διεθνούς κρίσης- όλες οι κυβερνήσεις των σύγχρονων κρατών, ιδιαίτερα των δημοκρατικών χωρών, δίνουν άμεση προτεραιότητα στο εθνικό τους συμφέρον και δεν το κρύβουν:

O Γάλλος Πρόεδρος Nικολά Σαρκοζί, όταν ξέσπασε η κρίση έδωσε άμεσες επιδοτήσεις στη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία, αλλά εξαίρεσε θυγατρικές των γαλλικών εταιρειών σε άλλες κοινοτικές χώρες. Όταν του παρατηρήθηκε ότι αυτό παραβιάζει το κοινοτικό δίκαιο, απάντησε ότι σε περιόδους που κινδυνεύει η χώρα του, όλα τα άλλα είναι «λεπτομέρειες»...

H Γερμανίδα Kαγκελάριος Aγκελα Mέρκελ, όταν ξέσπασε η κρίση, έσπευσε κι αυτή να δώσει έκτακτη βοήθεια στη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία (με τη στήριξη και των Σοσιαλδημοκρατών, με τους οποίους τότε συγκυβερνούσε). Όταν παρατηρήθηκε και σ’ εκείνη ότι αυτό προσέκρουε στο κοινοτικό δίκαιο, παρατήρησε ότι το επιβάλλει το γερμανικό εθνικό συμφέρον που είναι «υπέρτερο όλων»...

Mη φανταστεί κανείς ότι αυτά είναι «εμμονές της Eυρωπαϊκής Kεντροδεξιάς».

Kάθε άλλο: Tο 2006 όταν επιχειρήθηκε η εξαγορά του Iσπανικού Eνεργειακού Kολοσσού EON, η κυβέρνηση του Σοσιαλιστή Θαπατέρο αντιστάθηκε σθεναρά. Διότι το εθνικό συμφέρον της επέβαλλε να μη χαθεί ο εθνικός έλεγχος του «εθνικού τους πρωταθλητή», όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε.

Mήπως όλα είναι «εθνοκεντρικά ανακλαστικά» εθνικών κυβερνήσεων μέσα στην κρίση;

Όχι, διότι ο ίδιος ο οραματιστής της Πολιτικής Eνοποίησης της Eυρώπης, ο Σοσιαλιστής Zακ Nτελόρ, δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρανόησης:

Όπως ανέφερε από το 2005 ακόμα σε διάλεξη προς το Eυρωπαϊκό Kολλέγιο της Πάρμας:

«H λύση που βρήκαμε της ‘Oμοσπονδίας Eθνικών Kρατών’, για να προσδιορίσουμε το χαρακτήρα της Eυρωπαϊκής Ένωσης, έχει λάβει πλέον ευρύτερη αναγνώριση. Kαλύπτει... το σεβασμό για την ταυτότητα των [εθνικών] κρατών που την αποτελούν... Tο να καταργήσουμε τα έθνη ουδέποτε υπήρξε μέρος του σχεδίου μου» (Agence Europe, 16/01/2005).

Γιατί, άραγε, ο Nτελόρ θεωρεί απαραίτητο να υπογραμμίσει τόσο εμφατικά, ότι: «το να καταργήσουμε τα έθνη ουδέποτε υπήρξε μέρος του σχεδίου» του;

Διότι γνώριζε προφανώς ότι υπάρχουν κάποιες ακραίες αποψεις που ισχυρίζονται το αντίθετο: ότι τα έθνη τάχα «τελείωσαν», ότι δήθεν «ξεπεράστηκαν», ότι είναι «παρωχημένα»...

Όμως οι απόψεις αυτές παραμένουν ισχυρές στην Eλλάδα, τουλάχιστον σε κάποιους κύκλους με επιρροή στην κοινή γνώμη. Bέβαια, στην υπόλοιπη κοινωνία ακούγονται σαν ανοησίες ή ακραίες παραδοξότητες...

H «απόρριψη του Έθνους» και του πατριωτισμού βρίσκεται έξω απο την ευρωπαϊκή λογική, έξω απο την λογική της Eυρώπης, έξω και πέρα από τη λογική της Eυρωπαϊκής Kεντροδεξιάς.

Eκτός Eυρώπης ασφαλώς, το ερώτημα περί «επιβίωσης» του Έθνους ούτε καν τίθεται.

Έχουμε, λοιπόν, στην Eλλάδα να κυριαρχεί ακόμα μια ιδεοληπτική ακρότητα, που υποκινεί επιθέσεις εναντίον όποιου μιλάει για εθνικό συμφέρον και πατριωτισμό σήμερα. Mε την κατηγορία του... «εθνοκεντρισμού»!

Aσφαλώς πρέπει να ανανεώσουμε την έννοια του Έθνους. Aσφαλώς πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε την έννοια του πατριωτισμού. Nα τα ανανεώσουμε, όχι να τα καταργήσουμε.

H Eνωμένη Eυρώπη είναι ιστορικό εγχείρημα σύγκλισης εθνικών κρατών, εθνικών συμφερόντων κι εθνικών πολιτισμών:

- Σύγκλισης εθνικών συμφερόντων, όχι κατάργησής τους.

- Σύγκλισης εθνικών πολιτισμών, όχι ισοπέδωσής τους.

Tο έθνος είναι συλλογική ταυτότητα, είναι υπερηφάνεια και Πολιτισμός.

H εθνική συλλογικότητα μετατρέπει τον «πληθυσμό» σε «Λαό». Kαι το Λαό σε συλλογικό υποκείμενο της Πολιτικής...

Kαλό είναι να λέμε «πρώτα ο Πολίτης». Aλλά να θυμόμαστε ότι ο Πολίτης πρoυποθέτει την «Πόλη». Kαι «Πόλη» είναι η Πατρίδα, αυτή που ενώνει τους Πολίτες στην «κοινή αίσθηση» ότι εκεί ανήκουν.

Tέλος, ο Πατριωτισμός είναι η υπέρτατη και η έσχατη εγγύηση Δημοκρατίας.

Γι’ αυτό και τα Eλληνικά Δημοκρατικά Συντάγματα, στο ακροτελεύτιο άρθρο τους εναποθέτουν την τήρηση του «στον Πατριωτισμό των Eλλήνων».

Δεν υπάρχει «πατριωτισμός» χωρίς Πατρίδα. Kαι δεν υπάρχει Δημοκρατία, χωρίς πατριωτισμό.

Oι καλύτερες παραδόσεις της Eλλάδας είναι αγώνες για Πατρίδα και Δημοκρατία. Tίποτε απ’ αυτά δεν είναι «παρωχημένο». Tίποτε απ’ αυτά δεν είναι «ξεπερασμένο». Για μάς αυτά τα δύο είναι αξεχώριστα. Kαι αδιαπραγμάτευτα...

Δεν χαρίζουμε την Πατρίδα στην Άκρα Δεξιά.

Δεν χαρίζουμε την Kοινωνική Δικαιοσύνη στην Άκρα Aριστερά.

Δεν απεμπολούμε τα ιδανικά μας και την ταυτότητά μας, τα συνθέτουμε, τους δίνουμε νέο περιεχόμενο και τα μετατρέπουμε σε θεμέλιο για την ανασυγκρότησή μας.

Για την ανασυγκρότηση της Nέας Δημοκρατίας σήμερα.

Για την ανασυγκρότηση της Eλλάδας αύριο...

Ο ΤΣΙΠΡΙΞ Ο ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΙΞ Ο ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΙΞ ΚΑΙ ΤΟ ΄΄ΑΝΥΠΟΤΑΧΤΟ΄΄ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΝΕΟΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ

Βρισκόμαστε στο 2009 μχ σε μία Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα.

Μία πεζή περιπολία αστυνομικών δέχεται επίθεση με πέτρες και τούβλα. Οι αστυνομικοί καταδιώκουν τους δράστες οι οποίοι μπαίνουν σε ένα βιβλιοχώρο όπου γίνεται η παρουσίαση ενός βιβλίου.

Οι αστυνομικοί λογικά θα πρέπει να μπουν στον χώρο αυτό και να συλλάβουν αυτούς που τους επιτέθηκαν, καθώς και όποιον τους εμποδίσει. Εάν δεν το κάνουν θα πρέπει να τιμωρηθούν για παράβαση καθήκοντος.

Σε ολόκληρη της Ευρώπη υπάρχει το κράτος δικαίου που καθορίζει τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται. Οι πολίτες έχουν δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις.

Σε ολόκληρη είπα;

Ψέματα

Μία φυλή ανυπόταχτων ΝοτιοΒαλκάνιων δεν το έβαλε και δεν θα το βάλει ποτέ κάτω.

Είναι το χωριό του Νεοαριστερού Φασισμού. Εδώ τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις χρήζουν ιδιαίτερης νεοαριστερής ερμηνείας από τους ανυπόταχτους νεοαριστεροφασίστες.

Εδώ κάποιοι έχουν το δικαίωμα να πλιατσικολογούν σε καταστήματα, να τραυματίζουν και να σκοτώνουν ΄΄μπάτσους΄΄/΄΄γουρούνια΄΄ επειδή έτσι γουστάρουν.

Και αν οι τελευταίοι κάνουν το λάθος να κυνηγήσουν τους πρώτους επειδή τους χρησιμοποιούν ως κινούμενο στόχο επαναστατικής γυμναστικής, αυτοί θα κρυφτούν ανάμεσα σε άλλους φίλους νεοαριστερούς οι οποίοι θα σπεύσουν να τους υποθάλψουν.

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1066738&lngDtrID=244

Κάποιοι όπως ο Παπαχρηστίξ θα προσπαθήσουν μάλιστα να ξεσκεπάσουν το πρόσωπο των ΄΄γουρουνιών΄΄, ώστε να είναι αναγνωρίσιμη λεία για τους ανυπόταχτους νεοαριστερούς στα καρτέρια κυνηγιού που στήνουν στο δάσος των Εξαρχείων.

http://www.youtube.com/watch?v=JI6TkUPIRbQ

Και αν πάλι τα ΄΄γουρούνια΄΄ κάνουν το λάθος να φερθούν Ευρωπαϊκά και συλλάβουν τον Παπαχρηστίξ, ε κακό του κεφαλιού τους. Οι νεοαριστεροί αντιεξουσιαστές και αναρχικοί έχουν τον φίλο τους στην ηγεσία των ΄΄γουρουνιών΄΄, τον Χρυσοχοϊδίξ. Ο οποίος, με τον πιο αυθαίρετο τρόπο θα κάνει κάτι που στην ΄΄υποταγμένη΄΄ Ευρώπη θα ήταν σκάνδαλο. Θα απελευθερώσει τους νεοαριστερούς φασίστες και τους προστάτες τους και θα τιμωρήσει όποιον τόλμησε να τα βάλει μαζί τους. Γιατί οι νεοαριστεροί φασίστες δεν υπακούουν στο νόμο, γιατί αυτοί είναι ο νόμος ...;

Θα βγει και ο αρχηγός των νεαριστερών ο Τσιπρίξ να ΄΄καταγγείλει΄΄ το απαράδεχτο θράσος των ΄΄γουρουνιών΄΄ που διανοήθηκαν να κάνουν αυτό που έπρεπε να κάνουν.

Και στο τέλος τα Νοτιοβαλκανικά ΜΜΕ, του ανυπόταχτου αυτού χωριού, θα κάνουν ατελείωτα πάρτυ, όπου διάφοροι πληρωμένοι Κακοφονίξ θα λένε ποιηματάκια για το πόσο περήφανο πρέπει να είναι το χωριό που αντιστέκεται στον Ευρωπαϊκό ΄΄φασισμό΄΄

Και όσο οι κάτοικοι αυτού του χωριού θα αποδέχονται αυτό το νεοαριστερό φασιστικό ιδεολόγημα, θα συνεχίσουν να ζουν κοινωνικά πολιτικά και οικονομικά υπανάπτυχτοι

http://anopetra-eleos.blogspot.com/2009/10/blog-post_2193.html

Οι ληξίαρχοι του θανάτου μας

«Έρχονται από μακριά οι νέοι σαλπιγκτές
Των επιλέκτων κλάσεων του μέλλοντος
Οι κραυγές τους γκρεμίζουν τα σαθρά τείχη
Τήκουν τη λάσπη σε φωτεινούς ρύακες…»
Μανόλης Αναγνωστάκης


Μας ήρθαν οι επίλεκτες κλάσεις του ζοφερού νεοταξικού μέλλοντος. Οι υπερατλαντικοί σαλπιγκτές κραυγάζουν για τις τελευταίες προγραφές: το εθνικό μας παρανάλωμα…

Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου με την παρέα του, τις επίλεκτες κλάσεις των ποικίλων «συμβούλων», θα είναι οι ληξίαρχοι των ημερών: θα καταγράψουν το κοινωνικό και εθνικό μας παρανάλωμα…

Αυτά που σάλπισαν στις προγραμματικές τους δηλώσεις «τήκουν τη λάσπη σε φωτεινούς ρύακες»!

Βεβαίως, τα είχαν στο πρόγραμμά τους. Μόνο που οι ψηφοφόροι δεν μελετούν προγράμματα. Τρέφονται από τους ήχους των φράσεων και τα λαμπερά περιτυλίγματα των κοπριών που σερβίρουν τα ΜΜΕ. Η διαφημιστική μακέτα και τα επικοινωνιακά τρικ έχουν υποκαταστήσει την πολιτική σκέψη…

Τώρα τα προγράμματα των νέων σαλπιγκτών θα τα κάνουν πράξη τα «επίλεκτα» κυβερνητικά επιτελεία υπό την αυστηρή καθοδήγηση των «εγκάθετων» συμβούλων…

Το πλέον εφιαλτικό πρόσταγμα δόθηκε στη Βουλή από τον κ. Ραγκούση: Πολιτική νομιμοποίηση της αλλοδαπής εισβολής και κατοχής της ελληνικής κοινωνίας!!!

Το είχαμε υπογραμμίσει πολλές φορές, άκρως κουραστικά, ότι μία από τις πρώτες ληξιαρχικές πράξεις του θανάτου της ελληνικής κοινωνίας θα είναι η νομιμοποίηση των «λαθραίων» και η ΠΑΡΟΧΗ ΨΗΦΟΥ.

Και οι πρώτοι που θα νομιμοποιηθούν θα είναι τα ποικίλα δίκτυα των τυχοδιωκτών και «μπράβων» του αμερικανισμού που έχουν κατακλύσει την Ελλάδα: Αυτά θα είναι οι «επίλεκτες κλάσεις» των νεοταξικών ταγμάτων…

Ο φανερός, αλλά και ο αόρατος καθοδηγητής θα είναι το «επίλεκτο» στέλεχος του αμερικανισμού: ο κ. Χρυσοχοϊδής.

Ήδη έχει περάσει και την «ειδική» «εκπαιδευτική πρέσα» η οποία κατασκευάζει το ύφος, τις κινήσεις και τις πόζες του υποδυόμενου ρόλου: «Αποφασίζουμε και διατάσσουμε», πλάι στον «πολίτη»…

Οι αλλοδαπές στρατιές θα καταστούν πλέον ο κυρίαρχος εκλογικός παράγοντας που θα αποφασίζει για την τύχη του ελληνικού λαού. Δηλαδή τα ξένα στοιχεία, ταξικά και πολιτικά καθυστερημένα (δραματικά καθυστερημένα, τυχοδιωκτικά και χειραγωγούμενα), εθνικά και πολιτισμικά διαφορετικά, αλλά και εχθρικά, θα αποφασίζουν για τον Ελλάδα και τον ελληνικό λαό.

Ανοίγεται μέλλον λαμπρό και για τους «αριστερούς» κοσμοπολίτες «διεθνιστές»: Ο αγώνας δικαιώνεται!!!

Τα «ανοικτά σύνορα» μέσα στον καπιταλισμό και ο «διεθνισμός» αποκτούν πλέον και πολιτική επικύρωση. Αλήθεια από ποιους; Από το προλεταριάτο που ορκίζονται ή από την καπιταλιστική βαρβαρότητα;

Αυτά, βεβαίως, είναι ψιλά γράμματα για τους υστερικούς της «επαναστατικής» φράσης. Εξάλλου δεν επιδοτούνται για να έχουν τέτοιες απορίες.

Ούτε επιδοτούνται για να φρεσκάρουν το αλφάβητο του μαρξισμού: Ότι διεθνισμός δίχως εθνική υπόσταση δεν υπάρχει.

Σοσιαλιστική Επανάσταση δίχως την «ανοικοδόμηση του ΕΘΝΟΥΣ κάτω από την ηγεσία του προλεταριάτου» δεν ΓΙΝΕΤΑΙ.

Αυτά δεν τα λέμε εμείς. Τα λέει ο Τρότσκι στη βιβλίο του «Η διαρκής επανάσταση»!!!

Ο Τρότσκι αναλύει την ουτοπία του καπιταλιστικού διεθνισμού και τη διαλεκτική σχέση, την αξεδιάλυτη ενότητα, μεταξύ του «εθνικού» και του «διεθνικού»:

«Η σοσιαλιστική επανάσταση αρχίζει στην εθνική αρένα, ξεδιπλώνεται στη διεθνή αρένα και ολοκληρώνεται στην παγκόσμια αρένα».

ΟΤΑΝ δεν υπάρχει εθνική συγκρότηση, όταν διαλύεται το «εθνικό» παύει να υπάρχει και «εθνική αρένα»…

ΟΤΑΝ αναθεματίζεις στα λόγια τον καπιταλισμό και συμβάλεις ιδεολογικά και πολιτικά στην καταβαράθρωση της εθνικής υπόστασης, τότε είσαι ένας κυνικός απατεώνας με «αριστερή» φρασεολογία.

Και παύεις να είσαι «χρήσιμος ηλίθιος», αλλά νεκροθάφτης των σοσιαλιστικών ιδεών όταν έχεις μεταλλαχτεί σε επιδοτούμενο λακέ του ιμπεριαλισμού, όταν κραυγάζεις για σοσιαλισμό και συμβάλλεις στην προώθηση του εθνικού παραναλώματος της ελληνικής κοινωνίας που συντελείται με «εργαλείο» την εισβολή των αλλοδαπών και την πολιτική επικύρωση αυτής της εισβολής.

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=3778

ΕΘΝΟΚΤΟΝΙΑ #2

[Ιωάννης Πανούσης, Πολιτιστική Ολυμπιάδα, Ειρήνη και Ανθρώπινα Δικαιώματα]
Οι οικουμενικές αξίες συγκρούονται με την εθνική πολιτιστική ιδιαιτερότητα και ο διάλογος καθίσταται δυσχερής, αν όχι αδύνατος. Σήμερα μάλιστα, σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης, η αρμονία πολιτισμού και ανάπτυξης με σεβασμό στις πολιτιστικές ταυτότητες, συνιστά ένα στόχο στον οποίο πρέπει να συγκλίνουν οι πολιτικές των κρατών. Η κουλτούρα της υπέρβασης και της συναίνεσης, με τις διαχρονικές και πανανθρώπινες αξίες, μοιάζει να μην είναι καθόλου συμβατή με τις κουλτούρες του έθνους, του τόπου, της φυλής ή του φύλου. Ο πολιτισμός των συμβόλων και συμβολισμών των λέξεων και των παραδόσεων, των μύθων και των παραμυθιών, χάνεται μέσα στο στρόβιλο των συνεχών αλλαγών. Ο πολιτισμικός πλουραλισμός αιωρείται επικίνδυνα ανάμεσα στην πολιτισμική καθαρότητα και στην πολιτισμική μόλυνση/εισβολή. Η παγκοσμιοποίηση, ως παγκόσμια μεταμόρφωση των πολιτισμικών στάσεων, καταστρέφει τους παραδοσιακούς πολιτιστικούς ιστούς και στοχεύει σε έναν πολιτισμικό κλωνισμό, ο οποίος θα κατισχύει κάθε ιδιαιτερότητας και ταυτότητας. Η πολιτισμική εθνοκτονία – η καταστροφή του τρόπου ζωής και έκφρασης ενός λαού – σπανίως ενδιαφέρει και ουδέποτε καταδικάζεται. Οι "απόμεροι πολιτισμοί" εξαφανίζονται, οι ομιλούμενες γλώσσες μειώνονται, κι ένας ομοιόμορφος, παγκοσμιοποιημένος, αστικός, τεχνοκρατικός πολιτισμός κυριαρχεί πλήρως.

[Van den Berghe Pierre L. "Multicultural democracy: can it work?", Nations
and Nationalism, vol. 8 , 2002, no. 4, p. 44]
H πολυπολιτισμική δημοκρατία αντιμετωπίζει δυο τεράστια εμπόδια:
i) την ιδεολογική σύγκρουση με την ιδέα του «έθνους-κράτους», το όποιο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την φιλελεύθερη δημοκρατία. Η σύγκρουση αυτή μπορεί να αντιμετωπισθεί με την αποεθνοποίηση του κράτους,
ii) την πιθανότητα κοινωνικής διάσπασης καθώς η πολυπολιτισμική δημοκρατία συχνά επιβραβεύει τά αιτήματα των διαφόρων κοινοτήτων για ειδικά δι¬καιώματα και έτσι βαθαίνει διακρίσεις τίς όποιες υποτίθεται ότι η πολυπολιτισμικότητα προσπαθεί να ελαχιστοποιήσει.
Αυτό είναι μία βασική εσωτερική αντίφαση της πολυπολιτισμικότητας, η οποία αμφιταλαντεύεται μεταξύ του εορτασμού της διαφορετικότητας, η οποία θεωρείται ως εγγενώς εμπλουτιστική και της παύσης των όποιων διακρίσεων υφίστανται.

[Γιάννης Κολοβός, Το τέλος μιας ουτοπίας, εκδόσεις Πελασγός, 2008 σελ 136]
Ο επαναπροσδιορισμός της εθνικής ταυτότητας είναι ένα συνε¬χές αίτημα της «αριστεράς», η οποία προσπαθεί να αντικαταστήσει την έννοια του «εθνικού» πατριωτισμού με εκείνη του «συνταγματικού» πατριωτισμού μετατοπίζοντας έτσι το επίκεντρο της έννοιας από το «ξεπερασμένο» έθνος «στο πιο οικουμενικό και πολιτικό επίπεδο των δικαιωμάτων του πολίτη»

[Πασκάλ Μπρικνέρ, Το σύνδρομο του Αστερίξ, Ελευθεροτυπία, 10-6-2006]
Σήμερα εάν πεις ότι είσαι περήφανος που είσαι Γάλλος, οι άνθρωποι σε κοιτάζουν με καχυποψία και σκέφτονται: μήπως είμαι φασίστας;
Πιστεύω ότι η Αριστερά έχει μεγάλη ευθύνη γι' αυτό, για την καλλιέργεια μιας μεταπολεμικής ευρωπαϊκής ενοχής. Θα έπρεπε να νιώθουμε περήφανοι γι' αυτό που είμαστε. Δεν χρειάζεται να ντρεπόμαστε γι' αυτό που είμαστε, ιδίως εάν θέλουμε να οικοδομήσουμε μια νέα Ευρώπη μαζί.
………………………………………………………………………………………………………………………
Η πολυπολιτισμικότητα είναι μια αναβίωση του ρομαντισμού αφού δίνει έμφαση στην ταυτότητα εκ του συνανήκειν. Δίνει περισσότερη έμφαση στην πολιτισμική και εθνική προέλευση παρά στη ζωή του ατόμου. Ο ρομαντισμός συνδέεται έτσι με τον εθνικισμό. Η πολυπολιτισμικότητα είναι στην πραγματικότητα ο εθνικισμός των μειονοτήτων• των μειονοτήτων που προσπαθούν να διατηρηθούν ως τέτοιες στο δεσπόζον ρεύμα, ανάμεσα στην πλειονότητα.

Κείμενα από αφορούν την Ελληνική Εθνική Ταυτότητα

Κ.Θ.Δημαράς, Νίκος Σβορώνος, Η μέθοδος της ιστορίας, συνεντεύ ξεις με τους Στέφανο Πεσμαζόγλου και Νίκο Αλιβιζάτο, Άγρα, Αθήνα 1995, σελ. 104, 161.

Φυσικά και αποδέχομαι την κάποια πολιτισμική συνέχεια του ελ ληνισμού. Αλλά όχι και ολό κληρη την παπαρρηγοπούλεια άποψη. Σε ορισμένα σημεία σαφώς και υπάρχει αυτή η συ νέχεια... θεωρώ τη συνέχεια αυτή ως ένα δυναμικό φαινό μενο με διαφορετικές φά σεις..."

Λοιπόν, η αντίθεση με ό λα αυτά τα φαινόμενα για μένα είναι αντίσταση. Δη λαδή, όπως πολύ σωστά συ μπυκνώνεται στο ερώτημα σας, δεν θεωρώ αντίσταση α πλώς και μόνο να πάρεις τα όπλα να ανεβείς στα βουνά. Αυτό είναι εύκολο πράγμα, σχετικά εύκολο. Το πρόβλη μα είναι να μένεις αυτό που είσαι, και αυτό βέβαια συν δυάζεται με την πολιτισμική συνέχεια του ελληνισμού. Με το γεγονός ότι, όταν κατα­κτήθηκε ο ελληνικός λαός, α πό τους Ρωμαίους αρχικά είτε αργότερα από τους Τούρκους, είχε εθνική ενότητα και συνεί δηση της ενότητας αυτής.

Υπήρχε μια λαϊκή ενότητα με τη γλώσσα, με τα ήθη και τα έθι μα, και είχε συνείδηση της ταυ τότητας του αυτής, η οποία του επέτρεψε να αντισταθεί, να αντισταθεί στην απορρόφηση από άλλους λαούς οι οποίοι ήταν κατακτητές του. Με αυτι την έννοια, το φαινόμενο αυτό μπορεί να το δει κανείς και σ άλλους λαούς. Δεν είναι ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ελληνικού λαού. Το ίδιο φαινόμενο μπορεί να το δει σε όλους τους λαούς της Κεντρικής Ευ ρώπης και στους άλλους βαλ κανικούς λαούς, οι οποίοι, όχι βέβαια με τον ίδιο ρυθμό, ανέ πτυξαν τα εθνικά τους κινήμα τα.

Πάντως η αντίσταση αυτή γίνεται ιδιαίτερο χαρα κτηριστικό της ελληνικής ιστο ρίας, γιατί ο ελληνισμός είχε αυ τή την πορεία για ένα πολύ με γάλο χρονικό διάστημα. Δεν ξέ ρω αν γίνομαι σαφής και δεν θα ήθελα να παρεξηγηθώ να θεω ρηθεί ότι αντιμετωπίζω την ελ ληνική ιστορία σαν να είμαστε εμείς οι παλικαράδες του κό σμου, ο περιούσιος λαός της ι στορίας.

Νίκος Σβορώνος, ιστορία της νεότερης Ελλάδας, θεμέλιο. Αθή να 1976, σελ 12-13.

Ο αντιστασιακός χαράκτηρας... διέπει ολόκληρη τη νεοελληνική ιστορία: ο ελληνι σμός ανήκει στην κατηγορία των μικρών λαών που κινούνται στην περιφέρεια του νεότερου κόσμου, και που η σταδιακή α νάπτυξη της εθνικής τους συ νείδησης και η συγκρότηση τους σε καινούργια έθνη, που διεκδί κησαν και διεκδικούν την πολι τική τους ανεξαρτησία και την οικονομική και πολιτισμική τους αυτονόμηση, συντελείται μέσα στην πάλη εναντίον υπερεθνι κών αυτοκρατοριών στην αρχή, εναντίον υπερεθνικών ιμπερια λιστικών οικονομικοκοινωνικών συγκροτημάτων, στα νεότερα χρόνια.

Η αντιστασιακή αυτή διαδικασία, με την πιο πλα τιά σημασία του όρου, που πε ριέχει κάθε προσπάθεια διαφύ λαξης της ιδιαίτερης προσωπι κότητας ενός λαού, παίρνει διά φορες μορφές: από την απλή προσαρμογή στις εκάστοτε συν θήκες με προοπτική τη διείσδυ ση στους πολιτικοκοινωνικούς μηχανισμούς της κατάκτησης και τη μετατροπή τους σε όργανα εθνικής συντήρησης (εκκλησία-Φαναριώτες-κοινότητες-αρματολοί στην Τουρκοκρατία) και την ολοένα και περισσότερο ε νεργό συμμετοχή στους οικονο μικούς μηχανισμούς των κατα­κτητών και ιδιαίτερα των δυτι κών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Εγγύς Ανα τολή, που έδωσε ως το τέλος του ιθ' αι. τις πραγματικές δια στάσεις του Ελληνισμού, ως τη συνεχή παθητική ή ένοπλη αντί σταση (κλεφτουριά - αλλεπάλ ληλα, έστω και ξενοκίνητα, κι νήματα) που κατέληξαν στην εθνικοαπελευθερωτική επανά σταση του '21.

Εξωελληνικές δυνάμεις παί ζουν πρωτεύοντα ρόλο στη ρύθμιση της μοίρας του Ελ ληνισμού, όχι μόνο στην ε θνική του ολοκλήρωση, αλλά και στην εσωτερική του πολι τική και κοινωνική εξέλιξη, σε σημείο που η επίσημη πολιτι κή της Ελλάδας να δίνει συ χνά την εντύπωση ότι ανελίσ σεται εν απουσία των Ελλή νων, η παρουσία του ελληνι κού λαού εκδηλώνεται με συ νεχή κινήματα διαμαρτυρίας, έστω και αν τα κινήματα αυ τά δεν παίρνουν πάντα συ γκεκριμένες πολιτικές μορ φές, που κορυφώνονται με την εθνική και αντιφασιστική αντίσταση του 1940 -1945.

Δημήτρης Γληνός, Απόσπασμα από το βιβλίο: Έθνος και Γλώσσα, εκδόσεις "Αθηνά", 1971.

Η έννοια της ιστορικής ενότητας πρέπει να ξεχωριστή σε δυο ι διαίτερα στοιχεία. Στην αντικει μενική ιστορική συνέχεια ενός λαού και στη συνείδηση αυτής ; τη συνέχειας. Αντικειμενική στορική συνέχεια έχομε, όταν ένας λαός από την αρχή που φάνηκε στην ιστορία εξακολούθησε αδιάκοπα να υπάρχη χω ρίς δηλ. να 'ρθη καμιά εποχή γενικού εξολοθρεμού της φυ λής ή χωρίς να γίνη τούτο ανα κάτεμα αιμάτων, που ο πρωτό γονος φυλετικός χαραχτήρας του λαού να έχει σβήσει μαζί με τα οικοδομημένα απάνω σ' αυτόν ψυχικά αποκρυσταλλώματα από την ως τότε ιστορική ζωή του.

Του είδους αυτού την ιστορική συνεχεία μάς την αρνήθηκαν καθώς είναι γνωστό μερικοί νεώτεροι ιστορι κοί υποστηρίζοντας, πως σε μια περίοδο της ιστορίας μας ερημώ θηκε η Ελληνική γη από τους κα τοίκους της που ήταν απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων και στη θέ ση τους ήρθαν φύλα Σλαβικά, που αποτελούν μαζί με τους Αρβανί τες το σημερινό πληθυσμό της Ελλάδας. Η θεωρία αυτή πολεμή θηκε και έπεσε. Γιατί απόδειξαν άλλοι ιστορικοί και ξένοι και δι κοί μας, πως ο Ελληνισμός διατη ρήθηκε, προ πάντων στις πολιτεί ες, μ' όλο το κύμα των ξένων λα ών, που πλημμύρισε σε ωρισμένες εποχές τη χώρα μας και πως τ' απομεινάρια των ξένων αυτών λαών απορροφήθηκαν ολότελα α πό τον ελληνικό πυρήνα, έτσι που σήμερα η σλαβική επίδραση εί ναι όλως διόλου ασήμαντη στην Ελλάδα και τα σημάδια της έμει ναν μόνο σε μερικές τοπωνυμίες και σε μερικά ήθη και έθιμα ωρισμένων ελληνικών τόπων.

Μα οσοδήποτε πολύ κι αν είναι το ξένο αίμα, που χύνεται μέσα σ' ένα λαό, η σημα σία του δεν είναι απόλυτη (ως προς την ιστορική συνέχεια και όχι γενικά βιολογικά), όσο δεν ε πηρεάζεται το δεύτερο, το πολύ πιο σημαντικό στοιχείο της ιστο ρικής ενότητας. Και το στοιχειό αυτό είναι η συνείδηση της ιστο ρικής συνέχειας. Όπως όταν έ χω μέσα στα κατάβαθα της ψυ χής μου την ακλόνητη πίστη, πως είμαι Έλληνας και θέλω να ενώ σω την τύχη μου μαζί με τους Έλ ληνες αδελφούς μου, αποτελώ μέρος αναπόσπαστο του έθνους του ελληνικού του σημερινού, έ στω εάν φυλετικά είμαι Σύρος ή Αρβανίτης, έτσι και όταν έχω μέ σα μου την πίστη πως είμαι από γονος των αρχαίων Ελλήνων, όταν έχω δηλ. τη συνείδηση της ιστο ρικής συνέχειας, είμαι αληθινά α πόγονος τους, έστω και αν τρέχη στις φλέβες μου οποιοδήποτε αί μα, αρκεί αυτή τη συνείδηση να τη στηρίζουν τα γενικά ψυχολο γικά κληρονομικά στοιχεία, που βρίσκονται μέσα στα κοινά γνω ρίσματα του χαρακτήρα στη γλώσ σα, στις παραδόσεις, στα ήθη και έθιμα και στις θρησκευτικές δο ξασίες και στα κοινά εθνικά ιδα­νικά. Και αυτή η εσωτερική πίστη, η συνείδηση της ιστορικής συνέ χειας οσοδήποτε και αν σκοτίστη κε κάποτε από τη χριστιανική συ­νείδηση, που σε ωρισμένες επο χές από θρησκευτικούς λόγους ήρθε σε αντίθεση προς τον αρχαίον ελληνικό κόσμο, τον εθνι κό, όμως έμεινε πάντα στα βάθη της ψυχής των Ελλήνων και γρή γορα ξύπνησε ζωντανή και σα φω τεινή γραμμή την παρακολουθού με πότε ωχρότερη και πότε ζωη ρότερη ανάμεσα στον κόσμο το Βυζαντινό, για να τη δούμε να φωτίζη κηρυγμένη από τα χείλη του τελευταίου βυζαντινού αυτοκρά τορα όλη τη σκοτεινή νύχτα της ελ ληνικής δουλείας.

Έτσι λοιπόν στο έθνος το ελληνικό βρίσκο νται και τα δυο στοιχεία της ι στορικής ενότητας και το αντι κειμενικό δηλ. η αδιάκοπη ζω ή της φυλής μας από τους αρ χαιότατους χρόνους ως σήμε ρα και το υποκείμενο δηλ. η συνείδηση, πως εμείς είμαστε η ίδια φυλή των αρχαίων ελλή νων μόλο που ήρθαν στη χώρα μας σε διάφορες εποχές πολ λοί ξένοι λαοί και ανακατώθη καν μαζί μας. Και αφού τόσο βαθιά ριζωμένη βρίσκεται στη ψυχή όλων των Ελλήνων αυτή η πίστη, δεν μπορεί βέβαια να σήμερα να κινδυνέψη από πουθενά και όλοι οι φόβοι εί ναι μάταιοι.


Κ.Ο. Δημαράς, Κωνσταντίνος Παπαρρηγοπουλος, ΜΙΕΤ, σελ. 152-154.

Kαϊ πρώτον περί της γενομένης εις την Ελλάδα εισβολής ξένων ε θνών και της επιμιξίας αυτών μετά του αρχαίου φύλου. Πολλοί μεταξύ ημών άνθρωποι θεωρούσι την επιμιξίαν ταύτην ως δυστύχημα μέγα, επιθυμούσι να αποδειχθή ιστορικώς ανύπαρκτος (πράγμα αδύνατον), και στοχάζονται παν άλλο ιστορικόν σύστημα ανάξιον της Ελληνικής φι λοτιμίας. Το αίσθημα των είναι ευ γενές, αλλ' η απάτη πρόδηλος. Τα μάλιστα μεγαλουργήσαντα των ε θνών υπήρξαν προϊόν τοιαύτης και έτι πλείονος επιμιξίας.

Οι Άγγλοι είναι φύραμα Κελτών, Σαξώνων, Νορμανδών...Ίβηρες, Ρωμαίοι, Γότ θοι, Άραβες, αλληλοδιαδόχως άρξαντες της Ισπανίας παρήγαγαν το έθνος εκείνο, εντός του Κράτους του οποίου άλλοτε ο ήλιος δεν έ δυε ποτέ. Δεν αναφέρω τους κα τοίκους της αρκτώας Αμερικής, εις ήν συνέρρευσαν πάσαι αϊ φυλαί του Ισραήλ...

Μη μας ταράττη άρα η ε πιμιξία του νεωτέρου Ελληνικού έ θνους μετά πολλών ξένων, δυστύ χημα ίσως ήθελεν είσθαι εάν διέμενεν επί τοσούτου χρόνου άμικτον και ιδιόρρυθμον, διότι φαίνε ται ότι τα εθνικά εκείνα συνοικέσια είναι κατά τινας εποχάς αναγκαία προς την ανάπτυξιν της ευφυίας των λαών.

Το ζήτημα άρα δεν είναι να αποδείξωμεν ότι το νεώτερον Ελληνικόν έθνος κατάγεται κατ' ευ θείαν γραμμήν από Περικλέους και Φιλοποίμενος Ό,τι πρόκειται, ό,τι πρέπει να αποδείξωμεν ιστορικώς, είναι ότι εκ της γενομένης και έτι γινομένης εν τη Ελλάδα επιμιξίας διαφόρων φύ λων προέκυψεν όχι, ως λέγουσι, συρφετός βάναυσος, αδρανής, ευήθης, αλλά έθνος περιέχον εν εαυτώ τα στοιχεία μεγάλης πολιτικής υπάρξεως, και ιδίως το πνεύμα του Ελληνισμού, τροποποιηθέν ως προς το θρήσκευμα και τα πολιτικά και κοινωνικά δόγματα, αλλ' αναλλοίω τος ως προς την ευφυίαν και την δυναμιν του εθνισμού, ζωοποιεί διηνεκώς το νέον τούτο προϊόν της αλληλουχίας των αιώνων... Αλλ' ό,τι μάλιστα μαρτυρεί την δύναμιν του Ελληνισμού είναι η γλώσσα...".

http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/2009/02/blog-post_6104.html

ΕΘΝΟΚΤΟΝΙΑ #1

[Anthony Smith, national Identity, σελ 30]

Δύο είναι τα κύρια είδη πλήρους εθνοτικού αφανισμού: η γενοκτονία και η εθνοκτονία, η οποία ορισμένες φορές -κάποτε παραπλανητικά- ονομάζεται και «πολιτισμική γενοκτονία»

[Κωνσταντίνος Ρωμανός, Εθνοκτονία εν εξελίξη σελ 150]

Η Ιστορία, η Θρησκεία, η Λογοτεχνία, η Παράδοση του Ελ­ληνισμού «αποδομούνται». Η ιστορική συνέχεια του ελληνισμού αμφισβητείται. Ο πολυπολιτισμός προωθείται προς την κατεύ­θυνση του «πολιτικού πολυπολιτισμού», που θα αντικαταστήσει, θεσμικά, το ελληνικό έθνος. Ενώ τα ευρωπαϊκά κράτη αναστοχάζονται την εθνική τους ταυτότητα, μόνη η Ελλάδα ως πιλοτικό πείραμα «διεθνοποιείται». Μόνη η αντίσταση του ελληνικού λαού και έθνους μπορεί να ματαιώσει τη δρομολογημένη εξέλιξη.

[Κωνσταντίνος Ρωμανός, Εθνοκτονία εν εξελίξη σελ 154]

Δύο απολύτως συμπληρωματικά σενάρια λειτουργούν αυτήν την στιγμή στην Ελλάδα προκειμένου να πάψει το ελλη­νικό έθνος να αποτελεί εμπόδιο στα σχέδια της Νέας Τάξης για τα Βαλκάνια: Η ιδεολογική πλύση εγκεφάλου, πού επικεντρώ­νεται στην δυσφήμηση της Ιδέας του έθνους και ο πολυπολιτισμός. Και για τα δύο εργάζονται με σύμπνοια μεγάλες, προς το παρόν κυριαρχούσες δυνάμεις του κεφαλαίου, της πολιτικής καί της διανόησης. Επίσης πολυάριθμες «μη κυβερνητικές οργα­νώσεις» που δραστηριοποιούνται στα Βαλκάνια και στην Ελλάδα με πακτωλούς χρημάτων από άδηλες πηγές. Τέλος, τα κυρίαρχα Μ.Μ.Ε.

Όπως δείχνουν τα πράγματα στην εκπαίδευση και στο δημογραφικό η μετάλλαξη της Ελλάδας εις άλλον είδος προωθείται με ταχείς ρυθμούς. Το δικαίωμα στην ομοιότητα καταγγέλλεται ως ρατσισμός και η φυσική αγάπη της πατρίδος ως εθνικισμός. Η ευθύνη της ελληνικής διανόησης, που υποκύπτει στις αξιακές στρεβλώσεις της παγκοσμιοποίησης είναι τεράστια.

[Κωνσταντίνος Ρωμανός, Εθνοκτονία εν εξελίξη σελ 150]

Δηλαδή ανελέητο ενοχικό αυτομαστίγωμα του Έλληνα, ως απαραίτητη προϋπόθεση για τη μετάλλαξη της Ελλάδος, πραξι­κοπηματικά, σε ουδετεροεθνές κρατικό μόρφωμα, σε ένα δυνη­τικά συγκρουσιακό πεδίο εθνοτικών διεκδικήσεων: Πρώτον, δη­μιουργείται η ρήξη της κοινωνικής συνοχής, με την ενθάρρυνση της λαθρομετανάστευσης (φαινόμενο μοναδικό σε ευρωπαϊκή κλίμακα) και την απουσία εθνικής μεταναστευτικής πολιτικής (immigration policy), δεύτερον, παγιώνεται πολυεθνοτικό πολι­τικό καθεστώς δια της απονομής ίσων πολιτικών δικαιωμάτων στους νέους εποίκους (κατά τον ΟΗΕ η Ελλάδα θα έχει πλη­θυσμό 15 έκατ. το 2015!) και τρίτον ανακυκλώνεται το συνολικό γνωστικό περιεχόμενο τής εκπαίδευσης, με κεντρικό άξονα τη «διαπολιτισμική» αγωγή. Η τελευταία ελπίζεται ότι θα πε­ριορίσει το συγκρουσιακό δυναμικό των ριζικών ανακατατάξεων στον -ακόμα- ελληνικό χώρο, αποδυναμώνοντας την ελληνική ταυτότητα

[Γεώργιος Γεωργαλάς, Κοσμοεξουσιατές, 2004]

Η επιχείρησις «παρακμή»

Η επιχείρησις «παρακμή» δεν είναι τυχαία. Τα ΜΜΕ είναι μέσα μαζικής (ψυχικής - πνευματικής - ηθικής) εξαθλιώσεως, συνειδητής και σκοπούμενης. Σκοπός είναι η μετατροπή των ανθρώπων σε ομοίους εν απο­βλακώσει, διά της ισοπεδώσεως στο κατώτατο δυνατό επίπεδο νοήσεως, ηθικής και αισθητικής. Ως όργανο των εξουσιαστών, τα ΜΜΕ καλλιεργούν τον σύγχρονο αναλφαβητισμό και την βαρβαροποίησι. Έτσι, στα προγράμματα τους:

· Το περιθωριακό εκδιώκει το ουσιώδες: υποπροβλήματα αντί για προβλήματα, ατομικές υποθέσεις αντί για γενικές.

· Το ανώμαλο εκτοπίζει το ομαλά. Οι ομοφυλόφι­λοι τους φυσιολογικούς, οι τοξικομανείς τους υγιείς, τα παράσιτα τους εργαζομένους, οι μηδενιστές τους πιστεύοντες σε αξίες, οι αντιπατριώτες τούς πατριώτες.

· Η βλακεία αντικαθιστά την ευφυία: Ηλίθια «ψυχαγωγικά» θέματα, «παιχνίδια» για αμαθείς και ανόητους.

· Το κουτσομπολιό υποκαθιστά την συζήτησι: Πε­ριπτώσεις εξαθλιωμένων, προβληματικών, ανωμάλων παρουσιάζονται με μεθόδους θεάματος, με κεντρικά πρόσωπα αστοιχείωτους παρουσιαστές που παριστά­νουν τους καθοδηγητές της κοινωνίας.

· Οι αρνητικές ειδήσεις έχουν προτεραιότητα ένα­ντι των θετικών: Βασικώς προβάλλονται θέματα αστυνομικού δελτίου και κοσμικής σκανδαλοθηρίας (δολοφονίες, βιασμοί, μοιχείες, διαζύγια, απαγωγές).

· Τα αμαρτήματα προτιμώνται από τις αρετές: Έχουμε προκλητική επίδειξη αμαρτημάτων, άνευ συ­στολής. Έτσι, στις τηλεοπτικές οθόνες παρακολουθούμε παρέλασι ανωμάλων.

· Διαστρεβλώνονται οι έννοιες: «Προοδευτικοί» ανακηρύσσονται οι έκφυλοι, οι αρνησιπάτριδες, οι υπερασπιστές κάθε αντεθνικού, αιρετικού, ανώμαλου στοιχείου.«Αντιδραστικοί», οι εμμένοντες σε αξίες. «Φασίστες», οι πατριώτες. «Ρατσιστές», οι εμμένοντες έλληνικώς.

· Η δημιουργία αγνοείται: Επιστημονικά, καλλι­τεχνικά επιτεύγματα αποσιωπώνται. Το ίδιο τα καλά βιβλία, τα ανθρωπολογικά ή αρχαιολογικά ευρήματα, οι σωστές ταινίες, η Ιστορία.

· Οι σωστοί άνθρωποι διασύρονται: Γι' αυτό, όταν σε λογοθεάματα καλούνται υποτιθέμενοι εκφραστές παραδοσιακών απόψεων, προτιμώνται τύποι γραφι­κοί. Στους αιρετικούς αντιπροτάσσονται όχι σωστοί χριστιανοί ορθόδοξοι, αλλά ιδιόρρυθμοι φανατικοί. Στους αντιπατριώτες όχι πατριώτες, αλλά έξαλλες γελοιογραφίες πατριωτών. Τούτο γίνεται σκοπίμως για να γελοιοποιούνται οι υγιείς απόψεις.

· Η χυδαιότης κυριαρχεί: Πλείστοι παρουσιαστές και «καλεσμένοι» τους έχουν χυδαίο λεξιλόγιο, άπρεπη συμπεριφορά, αγένεια.

Σε αυτά προστίθενται τά σκληρά πορνό, ό διασυρ­μός του κλήρου, οι επιθέσεις κατά της γλώσσας μας, τα κηρύγματα κατά του «ρατσισμού» και του «εθνικισμού», υπέρ (δήθεν) των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η διαστρέβλωσις της Ιστορίας μας.

[Ηλίας Ηλιόπουλος, Σεμινάριο για την «Μετανάστευση και την Εθνική ασφάλεια», 12-14 Φεβ 2007]

Στην πραγματικότητα, σήμερα αντιμετωπίζουμε άμεση και ορατή απειλή ολικής αλλοιώσεως της εθνολογικής συνθέσεως της χώρας και της εθνοπολιτισμικής υποστάσεως και ιδιοπροσωπίας του Ελληνικού Λαού, ισοδυναμούσα με εθνοκτονία ή εθνοκάθαρση (χαμηλής εντάσεως, προς το παρόν). Τούτο οφείλει να είναι απολύτως σαφές στην υπεύθυνη πολιτική ηγεσία αλλά και στους αρμοδίους των ποικίλων Οργάνων της Διοικήσεως, των συμβουλευτικών Ινστιτούτων και των ΜΜΕ. Πλάνες, ψευδαισθήσεις, ιδεοληψίες ή υπεκφυγές δεν συγχωρούνται εν προκειμένω.

Το γεγονός, εξ άλλου, ότι ο Ελληνικός Λαός ουδέποτε ερωτήθη σχετικώς, δεν απαλλάσσει τις πολιτικές ηγεσίες από τις ευθύνες τους. Αντιθέτως, τις καθιστά ακόμη βαρύτερες. Άλλωστε, είναι ενδεικτικό ότι ο Λαός, ακόμη και αν δεν γνωρίζει - ή δεν γνωρίζει λεπτομερώς - διατηρεί, ακόμα, ένστικτο συλλογικής επιβιώσεως - και υπό την έννοια αυτή ενστικτωδώς αντιδρά αρνητικώς έως εχθρικώς στην επιχειρούμενη εθνομετάλλαξη, ως εμφαίνεται από όλες τις μετρήσεις. Και τούτο αποκτά απείρως μεγαλύτερη σημασία εάν συνυπολογισθεί η ένταση των διεξαγομένων επί σειράν ετών Ψυχολογικών Επιχειρήσεων, δαπάναις πλείστων όσων ξένων και ημεδαπών κέντρων, και ο ανηλεής βομβαρδισμός προπαγάνδας που υφίσταται ο Λαός, επί του ζητήματος, από το σύνολο των ΜΜΕ και των Ιδεολογικών Μηχανισμών του κράτους και της κοινωνίας, που ελέγχονται, φευ, καθ' ολοκληρίαν από την γνωστή και σεσημασμένη πανίσχυρη μειονοψηφία των εξτρεμιστών του Ολοκληρωτικού Μετα-Εθνικού Προοδευτισμού (ισχνή μεν μειονοψηφία στον λαό, πλην όμως πανίσχυρη πλειονοψηφία στα ΜΜΕ, τα πανεπιστήμια, τα παιδαγωγικά ινστιτούτα και τους λοιπούς ιδεολογικούς μηχανισμούς του κράτους).

Για τον λόγο αυτό, προφανώς, επιχειρείται και η λεγόμενη μη ελληνοκεντρική και μετα-εθνικά δομημένη κατασκευή της Ιστορίας, με ανοικτά και θρασύτατα ομολογημένη και διακεκηρυγμένη την πρόθεση κατεδαφίσεως του «παρωχημένου», τάχα, «παπαρρηγοπούλειου σχήματος» της συνέχειας του Ελληνισμού:

· με έμφαση στην αμφισβήτηση της υπάρξεως μιας ελληνικής εθνικής ταυτότητας, συνέχειας και ιστορίας,

· με εμμονή στην ανάδειξη τοπικών, επιμέρους «ταυτοτήτων», αντί της «ανύπαρκτης», υποτίθεται, και «φαντασιακά κατασκευασμένης» εθνικής,

· με πλήρη αποσιώπηση κρισίμων φάσεων και γεγονότων της εθνικής μας Ιστορίας (όπως οι εθνικοαπελευθερωτικοί αγώνες των Ελλήνων, η καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού ή το Έπος του 1940-41),

· με σταλινικού-γκαιμπελικού τύπου διαστρέβλωση και παραχάραξη άλλων, με εξιδανίκευση της «πολυπολιτισμικής» Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κ.λ.π.